Babypraat, Moeder zijn, Persoonlijk

Soms mis ik die onwijs dikke buik…

Nu River bijna 9 maanden is, betekent het dat hij er al bijna langer is dan dat hij in mijn buik heeft gezeten. En soms, mis ik het zwanger zijn enorm. Oké, die dikke buik zat soms ontiegelijk in de weg maar het gaf zoveel mooie momenten dat je die dikke in-de-weg-zittende buik weer even vergeet. Maar wat mis ik nou het meest van het zwanger zijn?

♂ Het spannende en het geheime van de eerste paar weken. Jij weet dat je zwanger bent en om je heen bijna nog niemand. Ik genoot er intens van dat er een levend kindje in mijn buik groeide terwijl bijna niemand het nog wist.

♂ De vele controles bij de verloskundige, even een kijkje in je buik. Elke keer was het weer spannend, en het gevoel wat ik soms had als ik daar lag…

IMG_20130205_105444_resized

♂ De spanning tijdens de 20 weken echo mis ik ook, misschien een beetje raar. Maar je weet niet wat voor geslacht je kindje is… En het moment dat je het te horen krijgt, zo apart, zo mooi. Ja dat moment!

♂ De complimentjes die je krijgt als je ergens loopt: oh wat heb je een mooie buik. Wat zie je er stralend uit. Oh dat heb ik vaak gehoord, en wat ben je dan enorm trots dat je zwanger bent.

20130504_094417_resized

♂ De hikjes van je kindje. River hikte heel vaak en dan wist ik weer dat meneer nog duidelijk aanwezig was. Het duurde soms wel 10 minuutjes, tien minuutjes genieten van je hikkende zoontje, alleen jij kan het voelen… Hoe bijzonder?

♂ Natuurlijk mis ik de schopjes enorm. Dat was het eerste dat ik miste nadat River geboren was. Ik voelde mijn buik van binnen niet meer in elkaar getrapt worden, en ik zag mijn buik niet meer heen en weer bewegen. River was echt geboren, geen trappeltje meer…

♂ Het bedenken hoe je kindje er uit ziet, het klinkt gek. Maar je bent zo aan het dagdromen: hoe ziet hij er uit, gaat hij op mij lijken of op mijn vriend? Nu weet je het allemaal, en toch is dat iets wat ik wel mis!

♂ Het rondstruinen naar babykleertjes, kleertjes in maat 50 kopen. Die hele kleine, o, soms als ik het zie, wil ik het bijna weer kopen. Wat is het toch allemaal schattig!

IMG_20130410_215347_resized

♂ Wat ik ook wel mis, is het “ik sta voor je klaar hoor”. Je wordt bediend alsof je een prinses bent, en nee natuurlijk wil ik dat niet elke dag, Maar gewoon 1 dag op handen gedragen worden. Ja graag!

♂ Het meeste mis ik nog steeds mijn dikke buik, hoe erg hij ook in de weg zat. En toen ik 42 weken zwanger was, was ik er echt helemaal klaar mee. Maar geef me nog 1 dag die buik terug, gewoon even om te voelen hoe het ook alweer was…

liefsbibian

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

24 reacties

  • Reageer Healthy Mommy 12 februari 2014 om 13:36

    Heel herkenbaar. Dit had ik na mijn eerste zwangerschap ook heel erg en doordat ik meerdere miskramen kreeg, werd het gemis alleen maar groter. Nu ben ik bijna 29 weken en kan ik je vertellen dat ik juist weer uitkijk naar simpelweg mijn schoenen aantrekken zonder duizelig te worden of dat mensen niet meer zonder pardon je jas opentrekken en éven voelen… 😉

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 15:49

      Haha dat geloof ik best ja! Ik was er aan het einde ook goed klaar mee. Maar als je de foto’s dan weer terug kijkt..

  • Reageer Linda 12 februari 2014 om 13:58

    Zwanger zijn is stiekem best dubbel, aan de ene kant kan je niet wachten tot je kindje er is. Want er zijn stiekem ook een hoop ongemakken mee gemoeid. Maar daar staat tegenover dat als het kindje er eenmaal is, je het zwanger zijn ook wel mist. Inderdaad heel erg fijn, dat de meeste mensen nog meer rekening met je houden.

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 15:49

      Hhaha ja he, een mooie bijkomstigheid!

  • Reageer Rowan - Rebels maar Romantisch 12 februari 2014 om 14:03

    Dat lijkt me ook heel bijzonder: weten dat er al van alle gaande is in je buik, maar dat je er nog niets van kunt zien en dat anderen het nog niet weten.

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 15:50

      Ja het is heel apart.. en bijzonder

  • Reageer Joyce 12 februari 2014 om 14:37

    Ik snap precies wat je bedoeld, ik mis mijn buik ook heel erg. Ik kan dan ook niet wachten tot er weer een wondertje mag groeien <3

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 15:50

      Hahaa ja he, zo denk ik er ook over!

  • Reageer Dita 12 februari 2014 om 16:09

    Wat leuk om te lezen, ik ben altijd erg bang om zwanger te worden maar wij willen graag een kindje (nu nog niet maar over een tijdje), dus ja dan zal ik, als het allemaal goed gaat toch zwanger moeten raken. 🙂

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 16:28

      Haha ja dat is wel handig, anders word het lastig haha! Komt allemaal goed, het word zeker genieten, ook voor jou.

  • Reageer Francesca Vonk 12 februari 2014 om 16:45

    Ik herken dit ook wel. Echter mis ik die dikke toeter niet zo zeer maar meer het gewoel en gedraai van die kleine. Het “niet-alleen-zijn” als je toch alleen bent.. Mijn hand op zijn ruggetje leggen wanneer ik wil. Ik beschouwde het dus meer als “over zijn rug aaien” dan “over mijn buik” zeg maar. Snap je wat ik bedoel? Ik mis het feit dat hij niet altijd bij me is. Dat is denk ik wat ik bedoel nu ik dit zo schrijf 🙂
    Ik ga nu voor de tweede ronde en ik kijk uit naar de komende maanden. Vooral als ik het echt nog meer ga voelen dan dat ik nu al doe. Leuk blog! Ik volg jullie gezellig!

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 20:16

      Ik snap precies wat je bedoeld! Leuk dat je ons volgt. Liefs

  • Reageer Rachel Kromdijk 12 februari 2014 om 18:51

    ahh prachtig en leuk hoe je het beschrijft! liefs x

    • Reageer Bibian Sloot 12 februari 2014 om 20:16

      Dankjewel!

  • Reageer Marije - BakingBeautyNL 12 februari 2014 om 22:53

    Hallo, hallo 🙂 Zoals ik eerder wellicht al zei vind ik jullie blog heel erg leuk. Ik wil jullie dan ook graag nomineren voor de Liebster Award! HURRAAAY! Morgen schrijf ik er een blogpost over en hierin staat meer informatie. Kijk morgen dus vooral even op mijn site voor het hoe en wat rondom een Liebster Award 🙂 .(En daarin staat ook waarom ik jullie heb genomineerd!)

  • Reageer MamaGuppie 13 februari 2014 om 08:41

    Inderdaad heel herkenbaar! Soms vind ik het jammer dat ik dat nooit meer zal meemaken, het is zo’n wonder.

    • Reageer Bibian Sloot 13 februari 2014 om 09:20

      Ja echt een wonder..

  • Reageer Nicky 13 februari 2014 om 09:26

    Ik had echt een niet leuke zwangerschap maar wat ik wel mis is de baby in mijn buik. Het feit dat er iets in je buik groeit, prachtig!

    • Reageer Bibian Sloot 13 februari 2014 om 09:39

      Jaa, ik snap je helemaal. Dat gevoel, de trapjes. Ohh zucht

  • Reageer Eline 13 februari 2014 om 13:33

    mooi geschreven! Ik ben nu 17 weken zwanger en ik hoop echt dat ik binnenkort eens ons meisje mag voelen 🙂

  • Reageer Mirte 16 februari 2014 om 10:12

    Ik kan me er wel iets bij voorstellen ja. Naast enkele ongemakken zijn er ook hele mooie momenten aan zwanger zijn, lijkt me. Misschien mag je het ooit nog eens meemaken.

    • Reageer Bibian Sloot 16 februari 2014 om 20:40

      Ik hoop het zeker ooit nog eens mee te mogen maken..

  • Reageer Happy Lioness 16 februari 2014 om 14:53

    Leuk stukje. Het zwanger zijn met alle ongemakken erbij mis ik niet. Maar dat wonderlijke gevoel van leven in je buik, een reactie van je kindje als je je hand op je buik legt. Dat is zo uniek en mooi. Dat mis is wel.

    • Reageer Bibian Sloot 16 februari 2014 om 20:39

      Jaa dat snap ik! Mooi is dat he

    Laat een reactie achter

    CommentLuv badge