Babypraat, Moeder zijn, Persoonlijk

Jong & Moeder – Laten huilen?

Laat hem maar huilen, anders verwen je hem teveel… Dat zijn woorden die ik wel eens gehoord heb, maar ook gelezen en gehoord heb bij anderen. Maar is dat eigenlijk wel zo? Kun je je kindje teveel verwennen wanneer je hem of haar troost wanneer het huilt? Ik heb River vanaf dat hij klein was niet heel vaak laten huilen. In het begin was ik wel wat aan de strenge kant met zijn voedingen, die hij per 3 uur moest krijgen, waardoor hij tussendoor soms ging huilen. Maar daar ben ik gauw vanaf gestapt. Hij huilt immers niet voor niks bedacht ik me later.

riverhuil1
Toen ik net moeder geworden was, volgde ik vooral alle regeltjes en boekjes. Maar hoe langer ik moeder was hoe meer ik mijn eigen regeltjes ging hanteren. Als River begon te huilen, sprintte ik er niet gelijk heen om hem te troosten of op te tillen. Ik vond wel dat hij moest “weten” dat hij getroost werd, maar dat hij soms heel eventjes moet wachten. En dat betekent niet dat ik hem een kwartier laat huilen, maar wel eventjes. Soms ben ik even bezig en kan ik niet als een raket naar het bedje of de box vliegen om hem te troosten.

Ik ben dan ook van mening dat River niet huilt om niks, het heeft altijd een oorzaak. Volle luier, hongerkrampjes of misschien wel pijn, maar het kan natuurlijk ook zo zijn dat hij aandacht wilt. Het is altijd lastig om te weten wat je kindje wilt wanneer het nog niet kan praten. Nu River wat ouder is, zie ik al wat beter wat er is. Een volle luier ruik ik van verre en als hij honger heeft kan ik dat op één of andere manier aan River zien. Soms gaat hij echt overdreven huilen, maar ik heb helaas geen 4 handen en leg ik River even neer om bijvoorbeeld een fles te maken. En het gaat me soms best door merg en been als hij bijna niet meer bij komt van het huilen, maar zodra hij mij dan ziet met de fles is het al gauw weer goed.

riverhuil2
’s Nachts is het dan weer een ander verhaal. River slaapt al sinds dat hij een paar maanden was goed door. Meestal ligt hij van 21.00 uur tot 8.30 uur aan één stuk door te slapen (I’m a lucky mom). Maar er zijn nachten waarbij River ineens begint te huilen en echt niet meer te troosten is. Dan pak ik hem wel gelijk op, want ik wil niet dat hij zo hard huilt dat hij er in blijft hangen. Meestal zijn deze huilbuitjes een reactie van (ik denk) een droom. Want honger of een vieze luier heeft hij dan niet. Ik geef hem dan even geborgenheid en veiligheid, want ik heb het gevoel dat hij gewoon geschrokken is en even een knuffel wil van papa of mama.

Dan hebben we nog het huilen naar aanleiding van een stootje of een val. Nu River in de box gaat staan, zitten, losse handjes en weer vast, gebeurt het regelmatig dat meneer zijn evenwicht verliest en in de box valt. Meestal begint hij gelijk te krijsen maar als ik er heen loop en bijvoorbeeld zeg: “oh oh, gevallen, wat een pech, even de traantjes weg”, dan komt er alweer een glimlach naar voren. Ik ben inmiddels gewend dat hij regelmatig op zijn bips valt en ik reageer dan ook rustig. Ik kan aan zijn huiltje horen of het schrik is of dat hij daadwerkelijk pijn heeft. Mijn vriend daarentegen rent als een gek naar de box, ik moet soms dan wel lachen. Ik zie River overdag natuurlijk wel vaker keer vallen, en hij ziet dat in die 1,5 uur dat hij nog wakker is als hij thuis komt 1 keer. Dat is natuurlijk wel even schrikken haha.

riverhuil3
Ik laat River dus soms wel huilen, maar niet te lang. Overdag laat ik hem vaker huilen dan ’s nachts. Een kindje huilt niet voor niks en als het huilt wilt hij gewoon graag even getroost worden. Zoals je op de foto kunt zien lacht River vaker dan dat hij huilt. Het kostte daarom ook nog bloed, zweet en tranen (ha-ha) om huil-foto’s te vinden, want die maak ik nooit bewust. Ons kleine lachebekkie <3

Wat is jullie mening hierover? Laten jullie je kindje huilen of ren je er meteen naar toe?

liefsbibian

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

9 reacties

  • Reageer Petra 4 maart 2014 om 13:39

    Bij de eerste reageerde ik in het begin op elke kickje. Je weet dan nog niet het verschil in de huiltjes. Naarmate ze ouder worden kunnen je de aandachtshuiltjes wel onderscheiden van de hongerhuiltjes en pijnhuiltjs. Wat niet wil zeggen dat ik niet reageerde op de aandachtshuiltjes hoor. En het duurde even voordat wij er achter waren dat zoonlief in het begin het nodig had om zich in slaap te huilen. Maar we lieten hem dan vervolgens niet 20 minuten huilen. Ik ging dan om de 5 minuten even naar boven, aai over de bol en gelijk weer weg.
    Bij dochterlief ben ik wat makkelijker. Komt ook omdat je nog een kind hebt rondlopen die ook recht heeft op aandacht. Als je net met hem bezig bent dan stop je daar niet mee. Overigens huilt dochterlief hier nu voornamelijk om aandacht. Duurde even voordat we daar achter waren en inmiddels herkennen we dit huiltje dus ze moet vaak even wachten. Ze kan ook heel goed huilen zonder tranen… 🙂
    Ik ben dus geen mama die gelijk reageert op elk kickje maar een kind echt laten huilen druist ook tegen mijn gevoel in. Ik luister vooral naar mijn kinderen en maak dan de beslissing of gelijk reageren noodzakelijk is.

  • Reageer Vanessa 4 maart 2014 om 13:55

    Fijn om te lezen. In wat je vertelt, lijk je mij een super goede mama. Ik zou het net hetzelfde aanpakken. Een kindje huilt om een reden en ik zou het dan ook niet lang laten huilen. Ik denk trouwens ook niet dat ik dat zou kunnen. Je moederhart breekt toch?

    • Reageer Bibian Sloot 4 maart 2014 om 15:51

      Hihi dankjewel

  • Reageer Eline 4 maart 2014 om 16:41

    ik ben redelijk streng, maar ik hou het heel goed in de gaten. Ze zijn slimmer dan we denken 😉

  • Reageer Linda 4 maart 2014 om 17:25

    Je hoort ook wel eens ‘je kan je kind niet verwennen, maar wel aanwennen’. In ieder geval de eerste zes maanden. Ik merk zelf dat het ook echt aan je kind zelf ligt. De oudste huilde regelmatig, voornamelijk vanwege darmkrampen. En huilt nu nog steeds vrij snel, maar heeft wel door dat ze wel een knuffel kan krijgen maar niet haar zin krijgt (is een echte dreumes met eigen wil). De jongste daarentegen huilt nauwelijks, een paar keer toen hij een vieze luier had of dorst had. Meer zelfs dat eigenlijk niet. Ideaal!

  • Reageer Dita 4 maart 2014 om 19:34

    Het ligt ook erg aan het kind vind ik. Sommige kinderen huilen om alles en je weet inmiddels ook wel welke kids graag aandach willen en welke kinderen echt pijn oid hebben. Bij je eigen kind is het natuurlijk altijd heel anders dan de kinderen op mn werk.

  • Reageer Lori 4 maart 2014 om 20:33

    Ik heb haar nooit echt laten huilen. Ik sta daar niet achter maar eerlijker nog ik vind dat gewoon moeilijk. Gelukkig hoor ik nu met 10 maanden het verschil tussen de huiltjes en dat scheelt een hoop.

  • Reageer Whitney 14 maart 2014 om 15:01

    Soms weet ik niet waarom hij huilt. Ben nog zoekend, is ook niet gek na 3 maanden. Probeer hem niet gelijk te pakken maar hem te kalmeren door lekker te kletsen.

  • Reageer Favoriete blogjes uit de maand Maart - Mamaliefde 7 januari 2016 om 08:44

    […] Laten huilen – Little Wonder World Waar kom ik vandaan (seksuele voorlichting) – Elise’s Blog Moederinstinct – Suze Nane Pope Borstvoeding – Kleine Wondertjes Nee is nee, consequent zijn – MommyOnline Wanneer beginnen met bijvoeding – Little Wonder World Cadeauwijzer: tieners – mamamanager Dierenopvoeding – Mydailythings Potjesmoeder – Fantastic Moms Slaapgewoontes – Mamadesk Dagboek over je kind bijhouden – Christelijk leven Voorbereiden op operatie – Fieve Voorbereiden op de basisschool – Live is a gift Rust, Ritme en Regelmaat – Little Wonder World Knuffels en kwijtraken – Boys Lifestyle De EHBO-koffer – Mama’s Goud Onthande huisvrouw – Mijn leven als mama Help de oppas app – Durf te leven mama’s Waarom ik voor borstvoeding kies – De gezonde mama Partyplanning – Mama Angelique Smelten van trots bij mijlpalen – Mamadesk Even lekker Cocoonen – Love that De wendag – Fantastic Moms […]

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge