Lifestyle, Persoonlijk

Juf Manon

Zoals jullie misschien wel weten heb ik de Pabo gedaan. Ik wilde van kleins af aan al juf worden. Dit ging gepaard met allerlei andere beroepen: politie, stewardess en prinses maar toch kwam ik altijd weer terug bij juffrouw zijn. Alles ging van een leien dakje: na het VMBO ging ik door het SPW3. Ik wilde in eerste instantie Havo gaan doen zodat ik gelijk naar de Pabo kon, maar ik had daar geen zin meer in en wilde naar het MBO. Na twee jaar SPW3 heb ik 1 jaar MBO4- onderwijsassistente gedaan. Hiermee kon ik de Pabo in 3,5 jaar doen. Hopla. In mei 2012 behaalde ik mijn Pabo-diploma met vlag en wimpel, ik was eindelijk juf Manon! Ik was trots en vooral erg blij dat het achter de rug was. De Pabo zelf vond ik weinig aan, urenlang zelf knutselen, liedjes zingen en achterlijke dingen doen. De stages daarentegen vond ik fantastisch!

jufmanonDe laatste jaren waren de berichten over het onderwijs niet al te positief. Weinig banen, slechte werkomstandigheden en een slecht vooruitzicht. Maar dit maakte me toentertijd weinig uit: ik wil juf worden, punt.
Nadat ik mijn diploma haalde, heb ik me gelijk ingeschreven voor de invalpoule hier in de regio. Let op: MEI 2012 deed ik dit. Ik moest wel invallen want vacatures waren er niet, ja twee stuks in Amsterdam. Mijn vriend heeft hier zijn werk en ik zag het ook niet zitten om als beginnend leerkracht elke dag 1,5 uur op en neer te rijden naar Amsterdam. Ik meldde me dus aan bij de invalpoule. Ik kon na de zomervakantie beginnen. Zucht, en het was pas eind mei. Wat moest ik dan doen? De zomervakantie kwam eraan en een baantje voor 3 maanden zoeken leek me niks. Ik besloot om lekker drie maanden te ont-Pabo-en en vakantie te houden.

P1000516Na de zomervakantie (augustus) had ik helemaal zin om in te vallen. Mijn eerste invalklusje was op een hele leuke school, drie dagen in groep 4/5. Superleuk vond ik het maar ik heb de avonden ervoor niet geslapen omdat ik zooooo nerveus was. Daarna ben ik tot december nog twee keer gebeld. Dus van augustus tot december heb ik in totaal 6 dagen gewerkt: wauw, wat veel! Ik ging elke avond met buikpijn naar bed, zenuwachtig voor de telefoon die de volgende ochtend kon gaan. Vervolgens lag ik de hele nacht wakker en keek ik om 7 uur gespannen naar mijn telefoon, als ik om 8 uur niet gebeld was was ik weer teleurgesteld: weer geen werk. Ik belde de invalpoule op een gegeven moment, verbreedde mijn regio en stond erop dat ze me vaker gingen bellen. Het antwoord wat ik kreeg was dat er geen werk was. Helaas pindakaas.

Op een gegeven moment was ik er ZO klaar mee, ik ben niet gemaakt om in te vallen. Slapeloze nachten, niet gebeld worden dus doelloze dagen, je voelt jezelf zo nutteloos, ik was moe omdat ik dus niet sliep van spanning. Nee, dit was niks. Ik vond een baantje als onderwijsassistente op een middelbare school voor een zwangerschapsverlof. Hier heb ik bijna een jaar met plezier gewerkt maar ik raakte erop uitgekeken. In het onderwijs werken terwijl je onder je niveau werkt is leuk, voor een tijdje, daarna raak je verveeld. Ik ging steeds slechter in m’n vel zitten omdat ik gewoon niet op mijn plekje zat. Niet vanwege de mensen, kinderen of school maar vanwege het werk op zich. Collega’s en de leerlingen mis ik dus af en toe ook wel.

manonsurprise Ik zocht oude foto’s maar overal staan kinderen op, die zet ik niet online, deze lelijk bewerkte foto vond ik nog wel haha

Na veel tranen, woede en overleggen met Robert, vriendinnen, papa en mama besloot ik om het gewoon maar even zo te laten. Ik hou vacatures in de gaten van scholen, maar er is gewoon niks… Het is zo jammer, ik heb bloed, zweet en tranen gegeven voor de Pabo en nu zit ik thuis. Veel bezoekers vragen zich af wat ik nu dan voor werk doe. Ik schrijf teksten voor verschillende websites: informatieve sites, nieuwssites, websites in ontwikkeling… Ik mag zelf mijn tijden kan bepalen dus dat is echt superfijn! Maar het is niet mijn droombaan. Ooit wil ik juf genoemd worden en een eigen klasje hebben (parttime). Maar goed, werken in het onderwijs zit er voor mij nu even niet in. Ik wacht wel, ik moet nog tot mijn 67e (tegen die tijd tot je 100e ofzo) werken, dus ik heb nog een jaar of 40-50. Ooit komt mijn droombaan wel, maar nu even niet. Ik ben hartstikke happy met hoe mijn leven nu is en ik kan me geen beter leven voorstellen!

Hoe zit het in jullie werksector, zijn er genoeg banen te vinden of…?

liefsmanon kopie

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

35 reacties

  • Reageer Joyce 26 maart 2014 om 13:17

    Hé wat jammer dat je geen werk kunt vinden. Hier in de omgeving is in het onderwijs ook weinig werk, ik heb geluk dat ik de top opleiding kan doen in combinatie met werk. En zodra ik klaar ben is de vergrijzing als het goed is begonnen en hopelijk kan ik dan lekker aan het werk. Hier in het noorden komt namelijk een vergrijzing in het onderwijs waardoor er veel banen vrij komen. Ik hoop dat jij hier ook nog wat aan hebt 🙂
    Joyce onlangs geplaatst…Reactie op Vita coco kids! door JoyceMy Profile

  • Reageer Sil 26 maart 2014 om 13:29

    Een bekende van mij is ook juffrouw, maar kan ook geen werk vinden. Zij is nu ook aan het werk in het andere sector.

    Zelf zit ik al sinds juli zonder een baan. Solliciteer mij suf met een HBO-opleiding maar ik krijg nergens een kans. Heel erg verdrietig.

    Hopelijk krijg jij snel kans op je droombaan en in de tussentijd lekker je ding blijven doen en een leuke blog maken!

  • Reageer Milou 26 maart 2014 om 13:30

    Zo balen dit. Echt super vervelend, heb je zo’n mooie studie afgerond, kun je nergens terecht! Ik ben 2 jaar geleden afgestudeerd als verpleegkundige en kon toen op de afdeling blijven waar ik afstudeerde, fulltime voor onbepaalde tijd. Ik heb ZOveel geluk gehad! Nu is dit echt niet meer zo en alle leerlingen die nu bij ons afstuderen komen in de poule of krijgen geen contract. Wij gaan fuseren in 2015 met een ander ziekenhuis en ik voel de bui al hangen.. we hebben best wat overbezetting dus ik hoop dat ik kan blijven. Vast contract wil tegenwoordig ook niets meer zeggen, maargoed ik heb tot nu toe niets te klagen. 🙂 Ik hoop dat je snel wat kunt vinden!
    Milou onlangs geplaatst…Favourite blogsMy Profile

  • Reageer Zina 26 maart 2014 om 13:43

    Tja, dit is inderdaad een veelgehoord en frustrerend probleem. Er zijn op dit moment maar weinig sectoren waar wél genoeg werk in is. Zelf zou ik graag in de zorg/hulpverlening willen werken maar daar wordt ook alles wegbezuinigd. Een grote organisatie hier in de regio heeft laatst alle 0-uren contracten en invallers eruit gegooid en ik hoor dat meerdere organisaties dat gaan doen. Dus ik studeer nog maar even braaf verder en hoop dat het over twee jaar wat beter is. Ik hoop dat er voor jou wat sneller iets op je pad komt!
    Zina onlangs geplaatst…Je kunt beter een been brekenMy Profile

  • Reageer Vanessa 26 maart 2014 om 14:02

    Ik herken me helemaal in wat je zegt. Ook in België zijn er op dit moment heel wat jongeren werkloos. Het is niet gemakkelijk. Wel fijn dat je ondertussen teksten kan schrijven. Hoe heb je dit werk gevonden? Via een thuiswerksite of? Alvast bedankt voor het antwoord!
    Vanessa onlangs geplaatst…Voordelen van donkere chocolade voor huid en haarMy Profile

  • Reageer Elise 26 maart 2014 om 14:03

    Ik studeer binnenkort, eind juni, ook af als juf. Ik ben er echter nog niet helemaal uit of ik wil echt voor de klas wil belanden. Mijn droom is om iets te doen rond kinderboeken, dit in combinatie met kinderen. Boekpromotie op school, meewerken aan de jeugdboekenweek… In die sector ga ik binnenkort dan ook werk zoeken. Als ik daarin niets zou vinden dan doe ik er nog een jaartje bij waardoor ik het diploma van zorgleerkracht zal halen. En hopelijk vind ik daarna dan wel weer werk.

    Ohja: als je graag, als juf, tips wil over kinderboeken is misschien wel fijn om eens een kijkje te nemen op mijn blog. Ik geef tips over kinderboeken en recenseer ook. Hoewel ik nog maar net mee begonnen ben, steek ik er nu al mijn hart en mijn ziel in. (Sorry voor het gespam 😉 )
    Elise onlangs geplaatst…In gevaar! – Dirk NielandtMy Profile

    • Reageer Chantal 26 maart 2014 om 14:14

      Leuk ik ga een kijkje nemen!!

    • Reageer Manon 26 maart 2014 om 17:04

      Ja, kinderboeken hou ik zelf ook heel erg van! Leuk dat je dat doet zeg 🙂

      • Reageer Elise 28 maart 2014 om 08:31

        Bedankt voor de positieve support meiden! 🙂

  • Reageer Chantal 26 maart 2014 om 14:12

    Ik begrijp precies hoe je je voelt! Ik heb me toen echt bij een aantal invalpouls ingeschreven en had toen best veel werk! Dus bij meerdere inschrijven!
    Daarnaast heb ik het geluk gehad van langdurige inval werkzaamheden. En dit jaar mijn eigen groep 3! Maar helaas vorige week ook te horen gekregen dat ik niet kan blijven.. 🙁 dat was ook hier janken..
    Nu geen idee wat ik aankomend jaar moet gaan doen. Hoor van invallers bij mij op school dat er weinig invalwerk is helaas..
    Ooit krijgen we die droombaan!!! Ooit!!

  • Reageer Lisanne 26 maart 2014 om 14:20

    Wat herkenbaar. Frustrerend hè, dat banen tekort? Ik ben inmiddels 4 jaar afgestudeerd juf en heb ruim een jaar fulltime morgen werken. Daarna werd ik er uit gebonjourd en val ik af en toe in. Helaas kan ik daar niet van rondkomen, dus werk ik daarnaast ook nog fulltime in de horeca. Niet leuk, maar ik heb gelukkig wel werk.

    Onze tijd komt nog wel, als de oude garde met pensioen gaat. 😉
    Lisanne onlangs geplaatst…Wedding Wednesday Update | Nog een week, vrijgezellenfeest, laatste voorbereidingen!My Profile

  • Reageer Carolien 26 maart 2014 om 14:39

    Ha wat grappig! Toevallig vroeg ik eergisteren nog naar je werk!
    Ik ben in augustus afgestudeerd als juf en werk sindsdien als invaller. Eerst werkte ik hiernaast parttime in een kleding zaak maar vond t echt vreselijk. Ondertussen val ik fulltime in. Bijna iedere week 5 dagen sinds de kerstvakantie en daarvoor ook al mn ‘vrije’ dagen. Vind de onzekerheid soms wel heel lastig.. ik ga dit jaar aankijken hoeveel ik kan werken en dan beslissen of ik het blijf doen. Momenteel verdien ik een goede boterham en blijft het werk binnen komen dus heel fijn! In deze regio is echt veel invalwerk. Misschien toch je horizon verbreden?

  • Reageer Dita 26 maart 2014 om 14:43

    Erg mooi geschreven meid. Ik heb toevallig net een artikel voor morgen geschreven over mijn werk als onderwijsassistent. Ik heb oa gedaan en een paar week de Pabo, voor mij gaf de Pabo niet voldoening vandaar dat ik ben gestopt. Ik woon in Friesland en de banen liggen hier helaas ook niet voor het oprapen. Ik werk nu 6 jaar in de kinderopvang, ben er gelijk na mijn oa opleiding mee begonnen. Helaas heb ik maar 7u op contract voor onbepaalde tijd. Dat is 2 middagen BSO. Op dit moment werk ik nog 4 ochtenden als onderwijsassistent in de bovenbouw van een basisschool maar het is elk jaar maar weer afwachten of ik werk kan krijgen. Collega’s, de directeur etc willen mij alitjd graag houden op de school maar helaas, als er geen geld is houdt het op. Ik werk nu op een kleine school maar merk wel dat mijn voorkeur uitgaat naar de grote school, daar heb ik ook 2 jaar op gewerkt. Mja ik ben blij met mijn baan maar wordt vaak best down van het onzekere gevoel. Altijd maar weer afwachten en regelmatig weer thuis zitten.
    Dita onlangs geplaatst…Outfit of the day #6My Profile

  • Reageer Jenny 26 maart 2014 om 14:55

    Ik ben ook afgestudeerd aan de Pabo en ook hier is geen werk voor mij in te vinden. Ontzettend jammer. De studie op zich was een rare studie inderdaad…
    Jenny onlangs geplaatst…Welke? Verslavende site!My Profile

  • Reageer Cindy 26 maart 2014 om 15:00

    Wat een gedoe. Ik was gisteren met een vriendin naar de bioscoop en zij is ook afgestudeerd op de Pabo als juf, maar ook zij komt niet aan de bak. Via een starters-sollicitatie iets heeft ze wel 6 maanden kunnen werken tegen een minimum loon en nu zit ze ook in de invalpoule. Uiteindelijk heeft ze dan het “geluk” dat ze 1 vaste dag heeft om te werken op een basisschool, maar daar kan je ook niet van rondkomen. Ik heb zelf het geluk dat ik 2 maanden na afstuderen werk heb gevonden en sindsdien nooit zonder werk heb gezeten. Ik ben doktersassistente, landelijk is daar een te kort aan, maar toen ik ging verhuizen waren er maar twee vacatures voor doktersassistente in de regio. Gelukkig werd ik bij beide uitgenodigd voor gesprek en bij de 1e was het al binnen 2 weken rond. Ik zit nu heel fijn op mijn plek in een leuk dorp in een leuk team en ik heb een vast contract. Maar ik kan me voorstellen dat het wel ellende is en vooral die onzekerheid. Succes!
    Cindy onlangs geplaatst…Een dagje Sunshine Cin – plog 25 maartMy Profile

  • Reageer Healthy Mommy 26 maart 2014 om 15:00

    Jeetje, wat frustrerend. Mijn hele schoonfamilie zit in het basis onderwijs en ook voor mijn schoonzus (die nu zwanger is) en haar man is het elke jaar weer even spannend ‘kunnen we blijven of..’ en dat terwijl ze al ruim 6 jaar werken op hun scholen. Ik combineer zelf Personal Training (plus fitness instructrice) met ambulante hulpverlening op de psychiatrische afdeling. Helemaal mijn ding en de ideale combinatie. Nooit saai! Aangezien ik freelancer ben in de fitnesswereld heb ik écht niks te klagen, de vraag naar goede sportbegeleiding is alleen maar meer geworden door de ‘health’ trend van het moment. De zorg is natuurlijk een ander verhaal, maar ook daar merk ik niet heel veel van. Ambulante hulpverlening blijft nodig en daar is gelukkig geen ‘overschot’ in.
    Healthy Mommy onlangs geplaatst…BuikkrampjesMy Profile

  • Reageer Robin 26 maart 2014 om 15:17

    Bekend probleem, ik heb me 4 jaar 200% ingezet om mijn administrateur diploma te halen (mbo4) ik haalde mijn diploma mei 2012 en tot nu toe heb ik (maximaal) 15 gesprekken gehad voor die functie, waar je iedere keer te horen krijgt dat ze een hbo’er aangenomen hebben. Ondertussen heb ik bij postnl gewerkt en verschillend productiewerk gedaan, of tijdelijk of op oproepbasis. Ik ben daar nu wel een beetje overheen, maar ben er heel verdrietig en boos over geweest. Op het moment zal ik al blij zijn met een vaste baan in de productie zodat ik in ieder geval door kan, sparen, huisje kopen en kindjes krijgen. Knap dat je zo ook tevreden bent met hoe het nu is:)

  • Reageer Kimberly 26 maart 2014 om 16:03

    Ik herken je probleem helemaal! Niet bij mezelf maar wel bij mijn schoonzus. Die is ook afgestudeerd maar kon alleen ook invalwerk vinden of een hele tijd helemaal niks. Nu werkt ze wel fulltime maar moet waarschijnlijk na de zomervakantie weer weg.. Ik vind het echt vreselijk dat er zoveel goede juffen rondlopen maar gewoon niet aan een baan komen… 🙁 Ik hoop dat je ooit je droombaan hebt en wel voor de klas mag staan meis!
    Kimberly onlangs geplaatst…Nars Albatross en Torrid DuoMy Profile

    • Reageer Manon 26 maart 2014 om 17:04

      Ja, dat hoor je inderdaad heel veel. Zoveel onzekerheid!

  • Reageer Inge 26 maart 2014 om 16:39

    ik ben ook afgestudeerd aan de pabo, 3 jaar geleden en werk inmiddels voor het derde jaar. Geluk gehad dat ik op mijn stage kon blijven. In omgeving Zwolle, waar ik woon, is wel heel veel invalwerk te krijgen. Invallers die bij ons komen invallen geven aan bijna dagelijks werk aangeboden te krijgen… Maar t onderwijs heeft twee kanten hoor, het is super leuk met de kids, maar de werkdruk en administratieve rompslomp wordt steeds groter! Ik zie mezelf ook niet nog 40 jaar voor de klas staan..
    Misschien komt er een mooie onverwachte kans op je pad! wie weet..
    Inge onlangs geplaatst…quote van de dagMy Profile

  • Reageer Betty 26 maart 2014 om 16:40

    Hoe verschillend kunnen mensen zijn he 🙂
    Ik heb laatst vrijwillig mijn baan in het onderwijs opgegeven, omdat ik het niet leuk genoeg vond. Zo’n baan als tekstschrijver, waarbij je zelf je eigen uren kunt bepalen lijkt me dan weer helemaal geweldig!!

    Trouwens, wat onwijs goed dat je ervoor hebt gekozen om die invalpoule op te geven. Het is ook niet te doen om iedere nacht gestressed te zijn!
    Betty onlangs geplaatst…Wij krijgen een…My Profile

    • Reageer Manon 26 maart 2014 om 16:59

      Jaa haha, ik weet ook niet of ik ooit nog voor de klas wil staan… Ik bekijk het allemaal wel hoe het gaat lopen in de toekomst!

  • Reageer Suzanne 26 maart 2014 om 17:44

    Wat super jammer als dat echt is wat je wil. Ik wil graag in de sport werken, sport is dan ook mijn lust en mijn leven. Daarnaast zou ik graag nog iets willen doen als copywriting. Dus teksten schrijven haha. Ik moet nog even bikkelen met school en hoop dat over 3 jaar er mooie werkplekken te vinden zijn. Tot die tijd nog even hard aan de studie.
    Suzanne onlangs geplaatst…10 dingen waar ik niet zonder kan op een dagMy Profile

  • Reageer Sanne 26 maart 2014 om 18:21

    Je verhaal klinkt heel herkenbaar. Ik heb eerst SPW3 gedaan en ben daarna doorgestroomd naar Onderwijs assistente, ik had tijdens mijn opleiding onderwijs assistente al besloten dat ik niet in het onderwijs wilde werken maar heb wel mijn opleiding afgemaakt.
    Naar het behalen van mijn opleiding kon ik meteen aan de slag bij een kinderdagverblijf waar ik destijds stage had gelopen, ik heb daar 3 jaar gewerkt maar helaas werd daarna mijn contract niet meer verlengd ( er was te weinig werk en samen met een aantal andere collega`s moest ik er uit)
    Inmiddels zit ik al een ruime tijd thuis en ben ik hard op zoek naar een baan, maarja zoals jou al bekend is er gewoon niks in mijn sector! Ook mij frustreert het enorm, ik solliciteer op allerlei baantjes( productiewerk, schoonmaak, supermarkt enz) om maar iig aan het werk te zijn maar helaas komt er niks uit. Het aantal werkeloze is zo groot dat ze ruim keus hebben, en ja dan lijk je met een SPW en OA diploma niet snel aan de “eisen” te voldoen.

  • Reageer Miranda 26 maart 2014 om 18:54

    Wat vervelend dat je geen leuke vaste baan in het onderwijs kan vinden zeg, hopelijk komt er snel goed nieuws voor je.
    Miranda onlangs geplaatst…Mijn favoriete wenskaarten.My Profile

  • Reageer Fleur 26 maart 2014 om 19:08

    Zo herkenbaar dat je zo baalde!
    Ik ben nu sinds 2 maanden klaar met de PW3 en kan ook op mijn kop gaan staan maar een vaste baan zal ik niet vinden.
    Hopelijk trekt alles binnenkort maar weer eens bij, want dat verdienen we wel..
    En uiteraard gun ik je die droombaan, dus ik duim voor je dat het misschien binnenkort wel op je padje komt:).

  • Reageer Leonie 26 maart 2014 om 20:29

    Echt heel rot, dat je keihard moet werken om een diploma te behalen (wat je overigens wel moet, want zonder diploma vind je ook amper nog banen), en dat je dan onder je niveau moet werken.
    Mijn moeder heeft jarenlang hetzelfde gedaan, weliswaar niet als juf maar als diëtiste. Haar heeft het ook bloed, zweet en tranen gekost om haar diploma te behalen en vervolgens heeft ze jarenlang op een veel lager niveau gewerkt. Inmiddels werkt ze wel op een hoger niveau trouwens (intern doorgestroomd), maar dat heeft lang geduurd.
    Ikzelf heb ook overwogen de pabo te gaan doen, 3 jaar geleden, maar juist om deze reden heb ik dit niet doorgezet. Ik hoorde zoveel verhalen van bekenden dat zij niet aan een baan konden komen dat ik het dat niet waard vond.
    Uiteindelijk ben ik een studie met talen en economie gaan doen en voor nu ziet het er goed uit; er is veel behoefte aan mensen die meerdere talen goed spreken. Volgend jaar studeer ik af, maar het blijft de vraag hoe het dan is, mocht het hopeloos zijn overweeg ik door te studeren (wat wel steeds lastiger te financieren wordt zonder baan..), of in het buitenland te gaan werken.

  • Reageer José 26 maart 2014 om 21:06

    Wat balen… Ik zit in de administratieve sector en zoek al tijden een vaste baan… Ik kan overal maar een tijdje blijven voor projecten en vervanging. Een leer- & werkplek in het onderwijs, wat ik graag zou willen, zit er al helemaal niet in helaas…
    José onlangs geplaatst…TAG | Let’s get personalMy Profile

  • Reageer Barbara 26 maart 2014 om 21:34

    Goh, ik dacht dat er juist tekorten waren in het onderwijs! Maar wel goed van je dat je naar je hart hebt geluisterd. Op de lange duur zou je het toch niet volhouden of er iig niet gelukkig van worden….
    Barbara onlangs geplaatst…Food: guilt-free chocolademousse receptMy Profile

  • Reageer Stephanie 26 maart 2014 om 22:48

    Wat lastig! 🙁 Heb je zo hard ervoor geleerd en dan kun je nog niet het werk doen waar je zoveel passie voor hebt! Goed dat je nu dit werk kunt doen, maar hopelijk vind je snel een fijne baan als juf! Ik hoor het ook veel om mij heen over de pabo inderdaad, weinig werk..

    Ik heb zelf na de havo gekozen voor de 2-jarige mbo-opleiding tot Paraveterinair (dierenartsassistent +) en erna de kopklas Manager Dierverzorging (mbo) gedaan. En nu studeer ik Dier- en Gezondheidszorg om mijn horizon en werkkansen te verbreden, het is een verkorte 3-jarige hbo-opleiding. Hopelijk vind ik in september (of nu) snel werk! Moet namelijk alleen mijn scriptie nog afronden. Maar ook in de dierenbranche is de werkgelegenheid slecht 🙁

  • Reageer Patricia 27 maart 2014 om 08:28

    Wat jammer zeg dat je je droom baan nog niet hebt, maar de volhouder wint ! Dus die baan komt er wel. Hier in Brabant helaas ook erg moeilijk om werk te vinden ik weet er alles van sinds januari thuis en ja ik ben al een stukje ouder (bijna 40) en dan hebben ze toch liever iemand van 18/20 net van school zonder ervaring dan een oude rot in het vak … Maar ook ik hou vol en kom er wel.

    Succes enne teksten thuis schrijven lijkt me best leuk heerlijk eigen tijd indelen.

  • Reageer Iris 27 maart 2014 om 09:42

    Zo herkenbaar 🙁 heb al bijna een jaar mijn diploma paraveterinair/dierenartsassistente maar kan maar niet aan werk komen… En over een paar maanden slaagt er weer een nieuwe lading paraveterinairen en is er weer extra concurrentie bij alle vacatures!
    Met de crisis zijn meer en meer mensen gaan bezuinigen op de zorg voor hun dier, heel zielig voor de dieren en heel vervelend voor de klinieken, minder werk en dieren die in steeds slechtere staat binnenkomen omdat er zolang gewacht is door de eigenaar 🙁

  • Reageer kelly 1 april 2014 om 17:29

    Wat ontzettend balen dat je niet kan werken in het onderwijs. Ik ben nu aan het afstuderen en ook ik zie het niet zo rooskleurig in. Ook hier in de omgeving liggen de banen in het onderwijs niet voor het oprapen. Het feit dat ik jaren keihard heb gewerkt om hoge cijfers en beoordelingen te behalen schijnt ook voor niks te zijn. Als jij je papiertje hebt is het oké en kan je in de invalpoule.

    Ik ben nu opzoek maar mogelijkheden om aan het werk te raken na het afstuderen, wellicht zal ik het een tijdje in een andere sector moeten zoeken.

  • Reageer Jessica 2 september 2014 om 11:10

    Hoe ben je aan het schrijfwerk gekomen? Ben nu ook net afgestudeerd en merk dat er vooral voor mannen veel werk ik. Ik hou erg van schrijven, maar moet me hier nog in ontwikkelen. Alvast bedankt en heel veel succes!

  • Reageer 10 jaar geleden… | Little Wonder World 17 februari 2016 om 06:00

    […] jaar geleden wilde ik… Manon: Juf en moeder worden! Juf ben ik geworden (lees hier mijn Pabo verhaal) en moeder ook. Dus check, check. Alleen ik denk niet dat ik ooit nog in het onderwijs wil werken […]

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge