Babypraat, Persoonlijk, Zwanger

Zwanger – Week 8 t/m 10

Week 8 was eigenlijk een heerlijke week. Nadat ik vorige week een mooi kloppend hartje heb gezien is er zeker een last van mijn schouders gevallen. Mijn onzekerheid is niet ineens weg maar ik heb wel een wat fijner gevoel. Ik merk nu al dat deze weken al sneller gaan dan toen ik zwanger was van River. Ook niet zo gek, bij River zat ik thuis en nu werk ik en heb ik een  peuter rondrennen. Mijn misselijkheid is de ene dag meer dan de andere. Als ik in de ochtend op sta met een misselijk gevoel loop ik gewoon eerst naar beneden om wat te drinken of te eten en al gauw gaat het dan een stuk beter. De vermoeidheid is nog steeds aanwezig maar ik probeer op zijn tijd goed te rusten en lekker vroeg in bed te gaan liggen.
DSCN1802

Begin week 9, weer tijd voor een echo. Gelukkig mogen we weer vroeg komen om 11 uur.
Natuurlijk ben ik weer zenuwachtig, zoals altijd. Ik heb mijn blaas weer vol en dus mag ik gelijk op de bank gaan liggen voor een echo. Pfoee zenuwslopend zodra de koude gel aangebracht is en de het echo apparaat o je buik zet. Al gauw zagen we een iets groter kindje, gelukkig dacht ik nog, het is gegroeid. Al snel volgde het kloppende hartje en viel er weer een last van mijn schouders. Ze maakte nog een leuk fotootje voor mijn plakboekje en ze begon met meten. Mijn uitgerekende datum is 27 oktober 2015. Ze deed de normale controles nog even. Mijn bloeddruk was goed, plas in orde en de papieren voor het bloedprikken werden klaar gemaakt. Nadat ik alles in mijn mapje had gestopt verlieten we de praktijk met een fijn gevoel.
IMG-20150326-WA0038

Week 10, een week vol rare kwaaltjes. Ik was weer dagen aan het kokhalzen en had een enorm raar gevoel in mijn buik die ik niet kon plaatsen en ook niet van Rivers zwangerschap kon herkennen. Na 2 dagen enorme irritante buikpijn besloot ik op aanraden van Manon toch de verloskundige maar te bellen, gewoon om me gerust te stellen. Want door die miskramen ben ik gewoon onwijs onzeker geworden. Ze vertelde me dat het waarschijnlijk de groei van de baarmoeder was. Na een fijn gesprek hing ik op. Na nog geen half uur werd ik terug gebeld. Ze had aan het eind van de dag nog wel een plaatsje vrij voor een echo. Zo gezegd zo gedaan reed ik ’s avonds om 8 uur in mijn eentje naar de praktijk. River sliep dus Mike bleef thuis. Pfoee weer zo zenuwachtig. Ik werd geroepen en mocht gelijk gaan liggen. Een kloppend hartje, gelukkig. Kon wel janken. Waarom ben ik zo onzeker nu? Nadat ik lekker een kwartier naar de kleine had gekeken hadden we nog even een gesprekje. Twee miskramen is niet niks, en de buikpijn is waarschijnlijk anders omdat er nu een litteken in mijn baarmoeder zit. Met de mooie fotootjes van ons kindje reed ik naar huis, wat een opluchting.
IMG-20150402-WA0057

xoxo

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

26 reacties

  • Reageer Marion 17 april 2015 om 05:36

    Wauw, wat een prachtige foto’s! Het ziet er echt mooi uit. Ik heb dit nog nooit zo duidelijk gezien. Super! Beetje gek misschien, maar ik ben nu al best een poos depressief en heb veel angstklachten. Tot een half jaar terug had ik heel veel last van paniekaanvallen. De angst voor de paniekaanvallen was nog erger dan de aanval zelf. Ik merkte toen ik mijn emoties (lees jankbuien) er gewoon liet zijn dat de angst een stuk minder werd. Ik hield op met me afvragen waarom ik me zo voelde en liet het er maar gewoon allemaal zijn. Ik had niet eens een reden om bang te zijn, jij wel. Dus stop het niet weg, dat levert alleen maar meer angst op. Gooi het er maar uit iedere keer. Ik denk echt dat dat een stuk beter voor jou en de kleine gaat zijn. Je mag gewoon bang zijn en dat hoef je niet voor je te houden.

    Zo, en nu houdt mama Marion de komende 7 maanden haar mond hoor. I promis.
    Marion onlangs geplaatst…Bladieblablog #25My Profile

  • Reageer Sunseeree 17 april 2015 om 06:23

    Aah wat mooi dat je de echo deelt! En bijzonder hè zo’n kloppend hartje. Blijft apart dat er een mensje in je buik groeit. Kan best pittig zijn als je je niet lekker voelt en nog een wildebras hebt rondrennen haha. Weet er alles van 😛 You can do it! x
    Sunseeree onlangs geplaatst…Nieuwe beauty producten op een rijMy Profile

  • Reageer Joyce 17 april 2015 om 06:30

    Wat een spanning en onzekerheid. Ik kan het me goed voorstellen. Wel fijn dat je VK zo lief is om je extra voor een echo te laten komen.
    Ik hoop dat je onzekerheid gauw afneemt naarmate je de kleine gaat voelen.
    Joyce onlangs geplaatst…Gespot: Kookboek, Juice in the box & vragen aan mamaMy Profile

  • Reageer Anne 17 april 2015 om 06:38

    Als eerste gefeliciteerd met je zwangerschap

    • Reageer Anne 17 april 2015 om 07:05

      Ow er gaat iets mis met mijn reactie!?
      Vervolg…

      Ik begrijp je angst en onzekerheid helaas maar al te goed.
      Ik heb een doodgeboren zoontje met 35 weken 🙁
      Waardoor mijn 2e zwangerschap alleen maar uit angst bestond. Maar nu gelukkig gezegend met een prachtig zoontje

  • Reageer Malou 17 april 2015 om 06:42

    Begrijpelijk hoor, die spanning! Ik bleek opeens 5 weken verder te zijn dan ik dacht bij de eerste echo (ik dacht dat ik ongesteld was geweest, maar ik bleek 14 weken zwanger in plaats van 9), dus waren we opeens al uit die onzekere periode. Het bleef nog steeds wel spannend natuurlijk, maar ik vond het heerlijk dat we de eerste 12 weken hadden gehad.
    Malou onlangs geplaatst…DE MEEST MEMORABELE MOMENTEN VAN MIJN BEVALLINGMy Profile

  • Reageer Dita 17 april 2015 om 06:54

    Wat mooi dat je de echo deelt. Het lijkt me ook heel fijn om op dit soort momenten zo’n bff te hebben 🙂
    Dita onlangs geplaatst…Flow Special – Hoe Leef Je Het LevenMy Profile

  • Reageer Diana Carlton 17 april 2015 om 07:54

    Ik begrijp goed hoe je je voelt. Ik had in week 9 ook opeens zo’n angst die kwam opzetten. Ik had die dagen veel last gehad van darmkrampen en ondanks dat ik het wel kon plaatsen nam de angst toe. Uiteindelijk mocht ik komen voor een echo en was alles goed! Nu ben ik bijna 14 weken en nog steeds voel ik mij wat angstig. Ik hoop dat dat gevoel weggaat op het moment dat ik de baby voel!
    Diana Carlton onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate – week 13My Profile

    • Reageer Bibian 17 april 2015 om 11:30

      Ik herken je helemaal in dit verhaaltje, wat een gevoelens he. En die rare darmkrampen, ohg ohg. Hopelijk kunnen we snel echt genieten. Zodra ik het ga voelen denk ik dat er een stukje angst wel weg gaat! Hoop ik dan maar..

  • Reageer Nicole 17 april 2015 om 08:46

    Wat mooi die echo’s, ik vind dat altijd zo bijzonder!
    En die onzekerheid kan ik me zeker wel voorstellen, lijkt me vreselijk!
    Goed dat je gewoon opbelt en je onzekerheid deelt.. Ook daar zijn VK’s voor!
    Nicole onlangs geplaatst…Hoe maak je een verjaardagstaart?My Profile

  • Reageer Emmy 17 april 2015 om 08:51

    Nog een keer van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Wat leuk dat je 27 oktober bent uitgerekend. Precies 1 maand na mij, wij verwachten rond 27 september ons eerste kindje. Leuk om je blogs en updates te lezen. Omdat ik niet ver voor loop herken ik heel veel van wat je schrijft!
    Emmy onlangs geplaatst…Alles over kruiden: Peterselie met Pesto receptMy Profile

    • Reageer Bibian 17 april 2015 om 11:28

      Ah wat leuk zeg, jij ook gefeliciteerd!

  • Reageer Silke 17 april 2015 om 09:00

    Wat fijn dat je diezelfde avond nog kon komen voor een echo en dat alles goed ging! Ik weet nog dat ik rond week 7 een bloeding kreeg en toen van mijn gynaecoloog een week moest wachten, dan een test doen om te kijken of ik nog wel zwanger was..
    Toen de volgende dag maar naar een pret echo bureau gegaan en gehuild van blijdschap toen ik het hartje kon zien kloppen. Inmiddels doet ons meisje het super goed en ben ik alweer bijna 30w!

    Ik was trouwens ook steeds misselijk, heeft tot week 24 geduurd. Misschien een voorteken dat het bij jou ook een meisje is? 😀

    Geniet er van Bibian! Ik hoop dat je snel van alle kwaaltjes af bent en je van een heerlijke, zorg vrije zwangerschap kunt gaan genieten. (:

    Liefs
    Silke onlangs geplaatst…Film & Serie Tips #1My Profile

    • Reageer Bibian 17 april 2015 om 11:28

      ah wat erg dat je een week moest wachten zeg, jeminee. Gelukkig gaat alles nu goed. Haha die misselijkheid zegt natuurlijk niet heel veel haha. We zullen het zien 😉

  • Reageer Jennifer 17 april 2015 om 09:10

    Wat erg voor je dat je zo enorm onzeker bent. 🙁 Ik was ook op een gegeven moment heel bang dat er wat was. We konden geen combinatietest meer doen en op een gegeven moment dacht ik … ja, als het iets heeft .. dat kan er ook nog wel bij. Ook enorm bang voor de 20 weken echo, maar enorm bij dat we gewacht hadden met geslachtsbepaling, zodat er in ieder geval ook nog iets ‘leuks’ zat aan de 20 weken echo. Maar gelukkig is het allemaal heel goed gegaan en hebben we nu een prachtig kindje. Ik kan me voorstellen dat het bij een tweede nog veel erger is, helemaal na miskramen. Ik las ook ergens in een tijdschrift dat het normaal is dat vrouwen bij een volgende zwangerschap onzekerder zijn en dat dit naarmate je vaker zwanger bent ook toeneemt. Klinkt niet echt bemoedigend, maar pff. Ik hoop dat alles gewoon goed is op de combinatietest!
    Jennifer onlangs geplaatst…KraamtranenMy Profile

    • Reageer Bibian 17 april 2015 om 11:26

      ah ja dat klopt, dat vertelde ze gisteren ook nog tegen mij. Dat de angst bij een tweede bij iedereen veel groter is. Ik ben gelukkig dus niet de enige. Wij hadden het geslacht bij de 20 weken echo ook gehoord, een erg leuke bijkomstigheid!

  • Reageer Vlijtig Liesje 17 april 2015 om 09:36

    Een kloppend hartje horen is altijd een opluchting. Dat had ik ook. Dan weet je dat alles in orde is.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…WasmandenMy Profile

  • Reageer Tamara 17 april 2015 om 13:10

    Ik begrijp je spanning en angst heel goed! Zeker na die miskramen! Wat een opluchtig moet zo’n kloppend hartje dan zijn!
    Tamara onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate week 33!My Profile

  • Reageer Iris 17 april 2015 om 13:27

    Gefeliciteerd!!! Maar, miskramen? 🙁 wat vervelend zeg. Is dit ook niet helemaal natuurlijk gegaan of dat wel? Ontzettend fijn dat jullie nu een 2e kindje verwachten! Heel veel succes en geluk <3

  • Reageer Manon 17 april 2015 om 15:14

    Mooi dat deze weken ook goed zijn verlopen! Het voelt heel anders een zwangerschap te volgen als je er eentje doorlopen hebt dan als alles nieuw is, superleuk!
    Manon onlangs geplaatst…De fiets en de babyMy Profile

  • Reageer Eline 17 april 2015 om 17:34

    Wat naar die onzekerheid zeg, maar ook begrijpelijk. Fijn dat je kon komen voor een extra echo 🙂
    Eline onlangs geplaatst…BulgursaladeMy Profile

  • Reageer Anneleen 17 april 2015 om 18:30

    Fijn dat de verloskundige je heeft kunnen geruststellen. Ik hoop dat het goed met je gaat en wat Marion zegt, die angsten en die onzekerheid lijkenme best normaal, verdring het dus zeker niet. Ik hoop dat je volop van je zwangerschap aan het genieten bent. Liefs!
    Anneleen onlangs geplaatst…YourDailyPhoto #3My Profile

  • Reageer Dani 17 april 2015 om 18:52

    Leuk he zwanger zijn ik ben al klaar heb 2 kindjes maar ik heb ook kindjes verloren ook 2 een vroege miskraam en een wat latere 9 weken en deze is omdat mijn lichaam niet zelf los wilde laten ook verwijderd.
    Die buikpijn komt bekent voor ik heb dan wel geen keizersnee gehad maar door het weg halen van mijn ukje is daar een lichte beschadiging en ik had ook last van. Gelukkig ben ik nooit misselijk geweest want als ik dat zo lees zal ik gek worden met me angst stoornis .
    Probeer te genieten en als je niet vertrouwd gewoon de vk bellen liever teveel dan te weinig
    Xxx Dani

  • Reageer anouk 17 april 2015 om 19:32

    Wat bijzonder om je echtfoto’s te zien!
    anouk onlangs geplaatst…What’s on tvMy Profile

  • Reageer Eline 18 april 2015 om 15:07

    Wat heftig zeg, maar zo begrijpelijk dat je je zorgen maakt. Probeer vooral te genieten en te geloven dat het goed gaat. En als je inderdaad klachten hebt of onzeker bent, gewoon de verloskundige bellen!
    Eline onlangs geplaatst…Merk in de spotlight: Z8 kinderkledingMy Profile

  • Reageer Colinda 18 april 2015 om 19:42

    Bij een tweede weet je ook wat je kan verliezen, Je weet hoe het is om een kindje te hebben wat je grootste en dierbaarste bezit is en hoeveel je van zo’n kindje gaat houden. Ik denk dat de reden ook is dat je bij een 2e zwangerschap toch banger bent om je kindje te verliezen.
    Colinda onlangs geplaatst…Opvoeden: willen we niet allemaal hetzelfde?My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge