Babypraat, Moeder zijn, Persoonlijk, Zwanger

Het bevallingsverhaal van Novelle (keizersnede onder narcose)

Het begon allemaal op dinsdag 3 november. Ik had afgesproken met de gynaecoloog dat we deze keer niet zouden wachten tot de 42 weken (zoals bij River) maar met 41 weken de natuur een handje zouden helpen. Elke keer dacht ik nog, misschien begint het spontaan, maar diep in mijn hart wist ik gewoon dat dat niet zou gaan gebeuren. Oke, terug naar dinsdag 3 november. We hadden het maar een aantal mensen verteld omdat ik graag wilde dat het geheim zou blijven. Geen speculaties, niet constant appjes hoe ik er voor stond: nee gewoon voor de meeste mensen wilden we het als verrassing houden. Natuurlijk wisten mijn ouders en schoonouders ervan en brachten we die middag River naar Vianen zodat hij daar lekker kon slapen en wij naar het ziekenhuis konden. Rond een uur of 4 reden we terug richting Doetinchem, we aten nog een laatste avondmaal bij onze grote vriend de gele M en daarna reden we richting het ziekenhuis.

Om zes uur meldden we ons zenuwachtig aan bij de verloskamers en werd ik op een bed gesetteld voor eerst een CTG en een gesprek. Omdat ik bij mijn eerste kindje een keizersnede heb gehad kunnen ze alleen inleiden door middel van een ballon katheter. Er wordt dan een slangetje ingebracht waarna ze 30cc water erin pompen, deze moet dan een hele nacht blijven zitten en als het meezit valt hij er de volgende ochtend uit en heb je ongeveer 3 cm ontsluiting.ballonkatheterBron

Zo geschiedde. Ik ging “slapen” met dat ballonnetje en Mike ging naar huis voor een goede nachtrust. De volgende ochtend mocht ik rond 7 uur douchen, ik had de hele nacht wat kramp gehad en tijdens het plassen viel het ballonnetje eruit, yes! Na het douchen mocht ik naar de verloskamers en kreeg ik weer een CTG. Daarna toucheerde ze en had ik echt 3 cm, wauw! Ze braken mijn vliezen (Mike was ondertussen alweer in het ziekenhuis) en ze had helaas in het vruchtwater gepoept en al snel daarna kreeg ik weeën. Eindelijk gewoon weeën van mezelf en niet kunstmatig. Ze waren goed op te vangen maar rond een uur of half 11 had ik 4 cm en waren de weeën steeds erger aan het komen en vroeg ik om een ruggenprik. Binnen 6 minuten stond de arts al in de kamer maar helaas verliep deze ruggenprik niet echt zoals hij bij River voelde. Hij deed ontzettend zeer en heb de hele verloskamer bij elkaar geschreeuwd. Dit had ik bij River echt niet gevoeld en de arts vertelde ook dat het hem niet goed lukte… Na nog twee keer prikken vond het hij het goed, ik minder want het hielp geen drol. Ik probeerde de weeën weer op eigen houtje weg te puffen en rond 1 uur gingen ze me weer toucheren, 6/7 cm! Wauw, zo ver was ik bij River niet gekomen. Ik kreeg de moed terug en zag mezelf eindelijk op een natuurlijke manier bevallen. De verloskundige die mij zo goed hielp had dienst tot 3 uur en dacht dat ze nog wel bij de geboorte kon zijn.

Ze wilden de weeën wat op voeren en dus kreeg ik wat weeënopwekkers en tegelijk een pompje remifentanil: een pompje die je zelf kan bedienen en waardoor je even in jezelf zou komen. Ik kan zeggen, dat pompje werkte fantastisch maar helaas deden de weeënopwekkers niks bij mij. Uur na uur bleef ik hangen op 7 cm. Het verhaal van River leek zich weer te herhalen, alleen bleef ik toen steken op 4 cm. Nadat er een nieuwe frisse ploeg verloskundigen aan mijn bed stond, wilden ze het nog even aanzien. Ondertussen zat ik rustig mijn weeën weg te zuchten met het pompje. Rond 5 uur was de maat vol, ik zat nog steeds op 7 cm en mijn lichaam leek het gewoon weer niet te kunnen en ik was op, ik kon niet meer. Ik werd klaar gemaakt voor de OK en dat betekende ook dat het pompje uit moest. De weeën kwamen keihard terug en ik kon ze niet meer weg zuchten. Ik had geen buikweeën maar ik had ze helemaal onderin waardoor ik ze op geen manier weggepuft kreeg. Ik heb alleen naar auw en sorry geroepen op weg naar de OK. Het leek uren te duren en eenmaal in de koude operatiekamer kreeg ik een warme deken en moest ik wederom een ruggenprik. Ik zag de arts van die middag en kreeg een angstig gevoel, zal het hem nu wel lukken? Ik moest ontspannen gaan zitten (maar hoe wil je dat doen net onwijze weeën?) en telkens probeerde hij mij te prikken en ik zuchten en schreeuwde mijn weeën weg. Een lieve verpleegkundige hield mijn hand vast en zei telkens: “Dit is je laatste wee dan zit de ruggenprik erin”. Maar wee na wee zat er geen ruggenprik. Ik raakte een beetje in paniek omdat ze telkens mis prikte. De gynaecoloog besloot dat het niet ging lukken, ze moesten ingrijpen. Binnen no time kreeg ik een kapje op mijn mond en was ik vertrokken. Terwijl ik onder narcose was, werd Mike gehaald. Hij schrok zich kapot omdat hij eerst een half uur moest wachten en daarna mij aan allerlei toeters en bellen zag liggen. Gelukkig werd hij goed opgevangen en om 18.15 werd ons meisje geboren via een keizersnede.
collageTwee uur later werd ik wakker, allemaal artsen boven mijn hoofd, ik hoorde er één roepen, ze komt bij! Ik kon alleen maar uitbrengen waar mijn vriend was, mijn baby en dat ik enorme pijn had aan de wond had. Ik kreeg gelijk een dosis morfine en Mike werd gehaald, zonder baby want die mocht niet op de IC komen vanwege bacteriën. Toen Mike kwam vroeg ik gelijk hoe het met Novelle was, gelukkig was alles goed en kreeg ik een foto te zien. Even later werd ik naar de verloskamer gereden en kon ik eindelijk mijn kleine meisje zien, zo gek, zo onwerkelijk. Kwam dat uit mij? Waarom kon ik er niet bij zijn? Maar ook intens gelukkig dat alles voorbij was. Ik mocht haar vasthouden en ze rook zo lekker, mijn meisje eindelijk.
DSCN0302

De dagen erop waren verschrikkelijk. Door de verkeerd gezette ruggenprik had ik enorme hoofdpijn wanneer ik rechtop ging zitten, ik kon alleen maar liggen om de pijn een beetje te onderdrukken. Er bleek hersenvocht te lekker uit één van de gaatjes van de ruggenprikken en daardoor krijg je hoofdpijn wanneer je gaat zitten. Het was verschrikkelijk, eerst heb ik de geboorte niet meegemaakt en daarna kon ik ook nog eens dagen plat liggen. Ze wilden eerst een bloedpatch uitvoeren, dat betekent dat ze bloed in het lekkende gaatje spuiten waardoor binnen no time de klachten verminderen maar ja, welke van alle gaatjes lekte? Ze besloten dat de tijd het zou genezen. Zondag wilde ik met alle macht naar huis en dat mocht, eigenlijk achteraf was het net een dagje te vroeg maar ik had het helemaal gehad. Het heeft nog een paar dagen geduurd voordat ik mijn bed fatsoenlijk uit kon komen maar nu gaat het steeds beter met mij.

Ik dacht dat de bevalling van River het ergste was wat me kon overkomen maar deze bevalling overtrof het gewoon dik. Ik ben blij dat er tijdens de bevalling 3 foto’s gemaakt zijn waarbij ik kan zien hoe ze geboren is, dat is namelijk de enige herinnering aan haar bevalling. Ik heb ze goed opgeslagen want deze zijn mij heel dierbaar.

Gelukkig zijn we nu een mooi gezinnetje en kunnen we heerlijk genieten met z’n viertjes!

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

56 reacties

  • Reageer Simone 23 november 2015 om 06:07

    Jeetje! Wat een verhaal. Zo’n vervelende zwangerschap en hem dan ook niet goed kunnen afsluiten met een normale bevalling of prettige keizersnede. Wat moet jij je verdrietig hebben gevoeld :(. Heel veel beterschap Bibian!
    Simone onlangs geplaatst…Een test: kan ik zonder Instagram?My Profile

  • Reageer Renee 23 november 2015 om 06:10

    Wauw Bibian, wat heftig zeg.. Ik weet niet eens zo goed wat ik wil zeggen. Fijn dat je in ieder geval nog wat foto’s hebt, omdat dat, zoals je zegt, de enige herinnering is. Een zware zwangerschap en dan ook nog een hel van een bevalling.. Gelukkig is ze er nu en kan je genieten van je mooie gezin. Liefs!

  • Reageer Simpel, met een snufje liefde 23 november 2015 om 06:21

    Jeetje, wat een verhaal. Echt een bevalling from hell. Het is alles behalve een roze wolk geweest. Gelukkig dat het nu beter gaat.
    Simpel, met een snufje liefde onlangs geplaatst…#week47 , met een snufje liefdeMy Profile

  • Reageer Josan 23 november 2015 om 06:21

    De rillingen lopen over mijn rug. Wat een hel! Toch fijn dat uiteindelijk alles goed is gegaan.
    Josan onlangs geplaatst…Winter Wonderland DIYMy Profile

  • Reageer Mendy 23 november 2015 om 06:51

    Jeetje wat een verhaal! Ongelooflijk..wat heftig! Inderdaad wat je zegt; je hebt de bevalling van River aardig overtroffen:-S.
    Gelukkig ben je nu weer herstellende en kan je snel genieten van je gezinnetje!

  • Reageer Kim 23 november 2015 om 06:51

    Jemig wat heftig zeg.. Maar wat goed dat je er nu zo over kunt praten. Blijf dat vooral doen, de verwerking is soms lastiger dan veel mensen denken..
    Hoop dat alles nu goed gaat en je lekker kunt genieten!
    Kim onlangs geplaatst…Help! Mama in Nood #4: Bang voor Sinterklaas?!My Profile

  • Reageer Roeline 23 november 2015 om 07:08

    Wat heftig allemaal, geen leuke dingen! Hopen dat je het een plaatsje kunt geven en echt geniet nu! Op de normale manier bevallen is psychisch zoveel beter, en anders alleen met ruggeprik, onder narcose is zo onwerkelijk. Ik had een keizersnede met ruggeprik en dat is al een rare gewaarwording, bevallen zonder gevoel. Stertke ermee en geniet! Heb je nu trouwens geen hoofdpijn meer?

  • Reageer Saskia 23 november 2015 om 07:12

    Och wat heftig maar mooi hoe gelukkig je beschrijft te zijn. Dat het onder narcose moest gebeuren lijkt me best even een omschakeling maar je hebt een prachtig meisje gekregen!
    Saskia onlangs geplaatst…Persoonlijk: Welcome To My Life! Ziek, Zwarte piet & GourmettenMy Profile

  • Reageer Sanne Marlijn 23 november 2015 om 07:18

    Ik zit met open mond te lezen, wat een helbevalling zeg! Die ruggenprik die niet werkte.. Wat moet dat vreselijk zijn geweest. En met dat hersenvocht klinkt ook wel heel eng.. Hoop dat je hoofdpijn over is!! Je hebt een prachtig meisje op de wereld gezet. Veel liefs
    Sanne Marlijn onlangs geplaatst…James zijn eerste woordjesMy Profile

  • Reageer Jess 23 november 2015 om 07:24

    Ik kan wel huilen. Dit lijkt zo hard op mijn bevalling en ik hoopte zo dat de volgende een ander verhaal zou mogen zijn, maar nu ik hoor dat je twee nare bevallingen hebt gehad. Ook al prikte ze mijn epidurale 20 tal keer, ik ben wel blij dat ik de bevalling mee maakte op ok. Ik ben nu 7 weken geleden bevallen, maar heb bog steeds een blauwe rug en de plek is super gevoelig. Ik hoop dag je het snel een plaats kan geven. Het is cliché en vind het zelf vervelend als ze het zeggen. Maar je hebt er een prachtmeid voor in de plaats gekregen!
    Jess onlangs geplaatst…Een vraag voor mijn lezers…My Profile

  • Reageer Kelly caresse 23 november 2015 om 07:29

    Wow wat een heftig verhaal, ik heb er geen woorden voor. Je wens om natuurlijk te bevallen, de hoop dat de ontsluiting nu wel op gang zou komen, de helse pijnen en dan ineens onder narcose gebracht worden en je kindje niet geboren zien worden. Heel groot respect voor jou, echt dapper hoe je je verhaal nu met ons deelt. Ik hoop dat je het een plekje kan geven en nu echt volop kan genieten
    Kelly caresse onlangs geplaatst…Voor het eerst naar de peuterspeelzaalMy Profile

  • Reageer Tamara 23 november 2015 om 07:29

    Pfff wat vreselijk heftig zeg! Ik had nog zo voor je gehoopt dat je na je vorige bevalling het deze keer makkelijker zou krijgen!
    Tamara onlangs geplaatst…Life with 3 kids #5. Postnatale Nesteldrang, consultatiebureau en Sneeuw?My Profile

  • Reageer Rowan 23 november 2015 om 07:35

    Pff wat een heftige bevalling, gelukkig heb je het nu achter de rug en is je meisje gezond en wel bij jullie!

  • Reageer Judith 23 november 2015 om 07:40

    Lieve Bibian, wat een heftige bevallingsverhaal zeg! Verschrikkelijk dat je het zo moest meemaken, ik heb het echt met verbazing zitten lezen. Ik hoop dat de hoofdpijn helemaal weg is en je ongestoord kunt genieten van Novelle. Ze is een prachtmeisje en ik heb respect voor jou!
    Judith onlangs geplaatst…KIDS musthave | Affenzahn rugzakMy Profile

  • Reageer Ilona 23 november 2015 om 07:50

    Wat een verschrikkelijk verhaal!!!!! Ik vind het echt heel erg voor je!!
    Heb je nu geen last meer van hoofdpijn??
    Liefs…

  • Reageer Fenna 23 november 2015 om 08:03

    Vind het zo erg voor je 🙁 maar je hebt het super gedaan!
    Fenna onlangs geplaatst…Carmen Smooth & ShineMy Profile

  • Reageer Dani 23 november 2015 om 08:10

    Jeetje wat heb je een hoop te verduren gehad 🙁 gelukkig dat met Novelle in ieder geval alles goed is, al met al lijkt me dat het allerbelangrijkst, maar toch, je zal best wat te verwerken hebben. Vroeg me nog wel af, die onzekerheden tijdens de zwangerschap na de 20 weken echo, is dat allemaal verder nu oke? Of moet Novelle nog op bepaalde dingen onderzocht worden?

  • Reageer Marion 23 november 2015 om 08:11

    Ik ben er een beetje heel erg stil van….. Gelukkig is je meisje er nu. X
    Marion onlangs geplaatst…Chronisch ziek: Wat is wijsheid?My Profile

  • Reageer Nicole 23 november 2015 om 08:13

    Wat een verhaal zeg! Echt klote van die ruggenprik. Heftig hoor. Nu maar goed genieten van jullie meisje!
    Nicole onlangs geplaatst…Hot Mama Challenge #4: Shopping time!My Profile

  • Reageer Nicole 23 november 2015 om 08:20

    Oooh meis toch.. Die ruggenprik is inderdaad echt een hel, bij mij ook. Maar lang niet zo erg als bij jou.
    Pffff wat heb je te verduren gehad zeg. Heb je wel fijne hulp gehad thuis ook? Qua kraamhulp en wellicht daarna nog anderen?
    Je hebt echt een mooi meisje, het is lastig maar probeer daar dan maar aan te denken!
    Nicole onlangs geplaatst…Dit keer koop ik ECHT iets voor mezelf (HMC #4)My Profile

  • Reageer Manon 23 november 2015 om 08:32

    Jeetje Bibian, wat heftig. Ik heb halverwege het verhaal tranen in m’n ogen gekregen. Ik heb je zwangerschap via jullie blog op de voet gevolgd en voelde mij op de een of andere manier nog meer betrokken, omdat we twee weken qua uitgerekende datum scheelde. Als ik dan jouw heftige verhaal lees en lees dat het een paar uur duurde voordat je Novelle mocht vasthouden, kan ik mij voorstellen dat dat pijn doet en dat de foto’s enorm belangrijk en dierbaar zijn voor je!
    Gelukkig zijn jullie nu lekker thuis en gaat het nu goed. Geniet onwijs van jullie mooie meisje en gezinnetje van vier!
    Manon onlangs geplaatst…Slapen en een babyMy Profile

  • Reageer Lara 23 november 2015 om 08:38

    Wat heb je dit goed omschreven zeg. Wat lijkt me het moeilijk om dat niet mee te maken en je kindje voor het eerst op een foto te zien.. Maar wat ben je sterk en ik ben blij dat je nu zo kan genieten. Maar hoe kan het eigenlijk dat die ruggenprik niet lukte? Lag dat aan de arts of omdat jij je niet kon ontspannen of was het gewoon toeval?

  • Reageer Charlotte 23 november 2015 om 08:45

    Oh meis wat een heftige bevalling! Ik kan me voorstellen dat je heel erg blij bent met de foto’s. Hopelijk kan je het snel een plekje geven en is inmiddels het grote genieten van elkaar begonnen!
    Charlotte onlangs geplaatst…Hot Mama Challenge – Shopping time!My Profile

  • Reageer PinkFairy 23 november 2015 om 08:53

    Wat een kneus van een anesthesist, vreselijk! Maar gelukkig is alles nu achter de rug en kunnen jullie lekker genieten.
    PinkFairy onlangs geplaatst…Week in Make-up LooksMy Profile

  • Reageer Lifesabout 23 november 2015 om 09:10

    Heftig verhaal….Sarah is ook geboren terwijl ik onder narcose lag. Ik mocht geen ruggenprik. Toen ik haar zag voor het eerst had ik echt het gevoel ‘is zij wel mijn kindje?’ De hechting was heel moeilijk maar is helemaal goedgekomen. Een goed herstel toegewenst!
    Lifesabout onlangs geplaatst…Hot mama challenge. Shop till you drop!My Profile

  • Reageer Drie 23 november 2015 om 09:12

    Poeh wat een heftige bevalling. Zo jammer dat je hoopte op een natuurlijke bevalling en dan dit kreeg. Ik hoop dat je je snel weer goed voelt en dat je dit een plekje kunt geven. En ondertussen maar genieten van jullie mooie meisje! (En River natuurlijk)
    Drie onlangs geplaatst…Wishlist december 2015My Profile

  • Reageer Joyce 23 november 2015 om 09:22

    zo heftig Bibian! Had je graag een normale bevalling gegund. Nu lekker genieten van je mooie gezin! X
    Joyce onlangs geplaatst…Moments of joy #2My Profile

  • Reageer Madelaine 23 november 2015 om 09:22

    Jeetje wat een heftige bevalling zeg. Geniet van je meisje en je mooie gezin, hopelijk voel je je snel wel weer oke.

  • Reageer Marjon 23 november 2015 om 09:28

    Wat een verhaal! Hopelijk kan je het snel een plekje geven en kun je gaan genieten van jullie meisje!
    Marjon onlangs geplaatst…Wat is nou eigenlijk de apgar score?My Profile

  • Reageer Leonie 23 november 2015 om 09:30

    Pfoe, wat een verhaal zeg. Ik ben heel blij voor je dat t nu beter gaat! Nu lekker genieten van je prachtige gezin!
    Leonie onlangs geplaatst…Mamabakt: Worteltaart!My Profile

  • Reageer Cd 23 november 2015 om 09:42

    Arme Bibian! Zo’n heftige zwangerschap en bevalling! Neem maar rustig je tijd om dit allemaal te verwerken. Hopelijk kan je nu eindelijk een beetje genieten!

  • Reageer Malou 23 november 2015 om 09:57

    Jeetje, wat een ontzettend heftige bevalling zeg.. Gelukkig gaat het nu wat beter met je 🙂
    Malou onlangs geplaatst…DAGBOEKJE #134; VERKOUDEN EN ZWEMMENMy Profile

  • Reageer Dita 23 november 2015 om 10:28

    Jeetje wat heftig allemaal zeg! Nu maar lekker genieten van je gezinnetje.
    Dita onlangs geplaatst…My Life – November 2015 #2My Profile

  • Reageer Linda 23 november 2015 om 10:31

    Wow wat een heftige bevalling zeg! Heel slecht van die arts dat ie niet fatsoenlijk een ruggenprik kon zetten. In nederland doen ze er altijd taboe over, we weten nu waar dat mee te maken heeft. Gebrek aan opgeleide en ervaren

    • Reageer Linda 23 november 2015 om 10:49

      Was nog niet klaar dus.

      Gebrek aan opgeleide en ervaren anesthesisten hier in nederland. Ik hoor niks anders dan zulke horrorverhalen. Terwijl ze in belgie anders nergens last van hebben en alles wordt in een keer goed gedaan. Jammer dat het zo heeft moeten lopen, onder narcose gaan. Hopelijk kom je er snel overheen en kun je lekker genieten van je kleine spruit.

  • Reageer Lieke 23 november 2015 om 10:33

    Jeetje Bibian, wat een ontzettend heftig verhaal.. Echt woow, weet niet wat ik moet zeggen wat een stoere en dappere moeder ben jij zeg!

    Ik hoop dat je nu lekker kan genieten van mooie Novelle!
    Lieke onlangs geplaatst…DIY First B’Day! -Slinger- | DIY, Baby & FeestMy Profile

  • Reageer Shifra 23 november 2015 om 10:40

    Wat heftig allemaal. En wat knap dat je er zo over kan schrijven! Ik kan het mij niet voorstellen. Die dag is al zo spannend en als het dan ook nog is allemaal op deze manier gaat.. Ik vind het heel sneu voor je en ik zou je het liefste nu even een knuffel geven. Ik ben wel heel benieuwd naar die arts, waarom het niet lukte met de ruggenprik. Ik dacht dat dat ook zo gevaarlijk was als het mis gaat met prikken? En hij moet dat als arts toch gelijk goed kunnen?; Of lag het bij jou toevallig allemaal net wat lastiger om te prikken? Ik hoop dat je er veel over kan praten en het snel allemaal goed verwerkt, zodat je optimaal kunt genieten van je gezinnetje en wellicht ook nog terugkijkend een beetje van het zwanger zijn van Novelle!
    Shifra onlangs geplaatst…Snapshots november #4My Profile

  • Reageer Saskia 23 november 2015 om 10:49

    Ik ben er stil van en weet niet goed wat ik moet zeggen. Wel weet ik dat ik enorme bewondering voor je heb. Wat ben jij een powervrouw zeg, ongelooflijk!
    Saskia onlangs geplaatst…Kinderloos: afwijken van de standaardMy Profile

  • Reageer Shanty 23 november 2015 om 11:12

    Jeetje wat ontzettend heftig zeg!! Als ik het lees krijg ik echt tranen in mn ogen… (*hormonen sorry) Vandaag is het 16 weken geleden dat ik ben bevallen en ook bij mij ging de ruggenprik zetten niet zonder slag of stoot. Uiteindelijk zat die erin en werkte die ook nog niet eens want de ontsluiting kwam als een sneltreinvaart..Heb je ook als tip mee gekregen prik drinken voor het gaat je in je rug? Ik wel en het werkte gelukkig uitstekend! Ben er zo blij mee want binnen 2 dagen was ik weer op de been 🙂
    Igg wil ik jullie voor nu en de komende jaren heel veel geluk wensen en dat jullie maar heerlijk mogen genieten van jullie prachtige gezin!!

  • Reageer Wilmaaa 23 november 2015 om 11:23

    Wat een ontzettend heftige bevalling, wat erg dat je het dan niet kan meemaken. Je hebt het knap door staan. Geniet maar lekker van je meisje en neem alle rust en tijd die je nodig hebt! Je zal het vast moeten verwerken! Gelukkig mogen jullie nu met zijn viertjes zijn en samen de toekomst in gaan. Veel geluk!
    Wilmaaa onlangs geplaatst…PLOG | een kijkje in Wilma´s WeekMy Profile

  • Reageer Annemijn. 23 november 2015 om 11:29

    Wat een heftig verhaal zeg! Gelukkig gaat het nu goed met jou en jullie meisje
    Annemijn. onlangs geplaatst…Mijn fobie: Bang voor onweer – Van meedoen aan een televisieprogramma naar thuis voor de buisMy Profile

  • Reageer Milou 23 november 2015 om 11:59

    Wat verschrikkelijk heftig Bibian! En wat zal je ontzettend blij zijn dat nu alles achter de rug is. Wat dat betreft is het toch altijd maar goed dat we niet weten hoe de toekomst zal zijn he? Een bevalling als deze gun je niemand denk ik. Gelukkig heb je er wel een prachtig meisje voor terug gekregen!
    Milou onlangs geplaatst…De allerliefste kleertjes van mijn ongeboren zoonMy Profile

  • Reageer Tamara 23 november 2015 om 12:07

    Wat een ontzettend heftige bevalling. Geen woorden voor. Neem je tijd en rust vooral en geniet van je kindjes.

  • Reageer Channa 23 november 2015 om 12:10

    De bevalling klinkt echt verschrikkelijk 🙁 dat is zo waar je van te voren niet op hoopt. Gelukkig kan je nu wel genieten van je meisje en wat een prachtige naam!
    Channa onlangs geplaatst…Hot Mama Challenge – #4 Shopping Time FailureMy Profile

  • Reageer Anneleen 23 november 2015 om 12:22

    Wat een heftige bevalling! Lijkt me zo frustrerend dat je niet op de ‘natuurlijke’ manier kan bevallen. Je was zo ver geraakt, je had zo hard je best gedaan, … Lijkt me zo teleurstellend om uiteindelijk toch nog onder volledige narcose te moeten. Gelukkig gaat het nu goed met jullie allemaal! Ik hoop dat je nu volop kan genieten, want dat heb jij echt wel verdiend Bibian!
    Anneleen onlangs geplaatst…Babbelmomentje: Buikgriep en Jim bijna jarig #10My Profile

  • Reageer Jodi 23 november 2015 om 12:33

    Jeetje bibian. Wat heftig. Zorg dat je dit goed verwerkt en lekker knuffelen met je meisje.
    Prachtig die foto van jullie eerste ontmoeting.
    Jodi onlangs geplaatst…Haat en liefde voor borstvoeding…My Profile

  • Reageer Jennifer 23 november 2015 om 12:44

    Ondanks dat ik het verhaal al kende heb ik wederom kippenvel en die ontlading van toen we te horen kregen dat ze er was.
    Jennifer onlangs geplaatst…What Melle Wears #2My Profile

  • Reageer Wendy 23 november 2015 om 13:12

    Pff wat een heftig verhaal! Ik ben blij dat alles nu goed gaat met je! Geniet van jullie mooie meisje en zusje!

  • Reageer Angelique 23 november 2015 om 14:09

    Ach meid toch ik zit hier met tranen in mijn ogen. Je verhaal is erg herkenbaar, maar dan in de overtreffende trap. Ik hoop dat je kunt genieten van je kindjes en verlost bent van die verschrikkelijke koppijn.
    Angelique onlangs geplaatst…One LoveMy Profile

  • Reageer Lucinda 23 november 2015 om 15:35

    Wow wat heftig, ben blij dat het nu iets beter met je gaat, geniet lekker van je gezinnetje <3 Beterschap x

  • Reageer melissa093 23 november 2015 om 16:56

    Wat een heftig verhaal bibian, echt respect voor jou dat je dit, zo kort na je bevalling, al met ons wil delen, heel veel geluk gewenst met elkaar en wij, jullie lezers zijn trots op je hoor! Je hebt 2 prachtige kinderen. Xx

  • Reageer Eline 23 november 2015 om 19:26

    Jeetje bibian wat heftig zeg! Ben blij om te lezen dat je opknapt!
    Eline onlangs geplaatst…Gezond zoet broodbelegMy Profile

  • Reageer Marrit 23 november 2015 om 20:27

    Nee zeg wat een strijd! Maar jullie hebben gewonnen, een mooie meid rijker, wat een prachtgezin! Heftig voor Mike ook die wil dit vast nooooit meer meemaken! Ik had ook zo’n lekkage na misprikken, vreselijk..anderhalve week plat moeten liggen terwijl mijn baby op de IC lag. En ook nog eens niks gehad aan de ruggenprik. O ja En probeer maar eens te kolven als je plat ligt 🙂

  • Reageer janske 1 december 2015 om 13:48

    Jeetje lieverd, wat een heftige bevalling heb je gehad….ik voel de plek van mijn ruggenprik weer pijn doen terwijl ik je verhaal hier lees. Bij mij werkte deze ook niet zoals hij zou moeten, maar zo veel ellende als bij jou….pfff…goed dat je het hier van je af hebt kunnen schrijven, dit helpt vast een beetje bij de verwerking….En….ze is er eindelijk! Jullie mooie Novelle! En wat is ze mooi! Geniet maar lekker van elkaar! Liefs x

  • Reageer Joyce 4 december 2015 om 21:20

    Eindelijk de tijd je verhaal te lezen. De tranen stromen over mijn wangen, wat moet het moeilijk zijn om de bevalling niet bewust meegemaakt te hebben. Het was je zo gegunt een, voor zover mogelijk, fijne bevalling te hebben.. Gelukkig is het achter de rug. Nu tijd om het langzaam aan een plekje te geven zelf. Dikke kus!
    Joyce onlangs geplaatst…Nijntje viert feest in de kerstvakantie + winnenMy Profile

  • Reageer Terugblik – Mijn kraamweek | Little Wonder World 28 december 2015 om 06:00

    […] mijn bevalling niet zonder slag of stoot ging dat weten jullie en dus begon mijn kraamweek ook niet heerlijk thuis […]

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge