Moeder zijn, Persoonlijk

Zo doen wij dat – Een miskraam verwerken

zodoenwijdatDe titel is een beetje raar maar wij vonden dat het wel een mooi onderwerp was om te bespreken in deze ‘rubriek’. Niet iedereen maakt een miskraam mee maar omdat het vaker voor komt dan je denkt kan je ook steun vinden bij andere die het ook meegemaakt hebben. Ik heb hieronder mijn verhaal geschreven maar ik begrijp dat het niet voor iedereen zo gaat, dat iedereen het anders meemaakt en verwerkt maar toch deel ik graag mijn verhaal met jullie.

Een miskraam, je hoopt het nooit mee hoeven te maken. Je hoopt dat je mocht je zwanger raken het niet kwijt gaat raken. Maar wat sommige mensen niet weten is dat een miskraam vaker voor komt dan je denkt. Maar hoe ga je daar nou mee om? Het ligt natuurlijk heel persoonlijk hoe je daar mee om gaat, en vaak ook hoelang je al zwanger was. In Nederland noemen ze het tot 16 weken zwangerschap een miskraam, maar ik persoonlijk denk dat zodra je een miskraam krijgt en echt een vruchtje verliest je toch een ander gevoel heb bij een miskraam dan als je misschien 4 weken zwanger krijgt. Dit is natuurlijk persoonlijk en het kan voor iedereen anders voelen.

Ik heb tussen River en Novelle 2 miskramen gehad, ik weet niet precies met hoeveel weken het was maar in ieder geval onder de 10 weken. De eerste miskraam voelde heel kut, heel hard gezegd maar zo voelde het gewoon. Ik had al een afspraak staan bij de verloskundige, ik had al een uitgerekende datum en je hebt dan gelijk een beeld erbij. Je weet wanneer je een kindje kan gaan verwachten, bij de datum ga je dingen bedenken etc. Ik vertelde al eens over de miskramen en het voelde als een heel leeg gevoel. Intens verdrietig maar ik had op dat moment geen gevoel van falen, wat veel mensen wel hebben. Ik voelde mij meer leeg, gevoelloos. Wij wilden een broertje of zusje voor River en dat beeld werd gewoon even hard weggerukt. Ik probeerde het wel te relativeren. Ik ben nog jong, heb nog tijd genoeg om te proberen, ik probeerde er het beste van te denken. Ik zocht veel op internet, hoeveel kans ik zou hebben om nog een miskraam te krijgen etc.

imageOndertussen bloedde ik enorm erg, en ik vond dat toch wel lastig. Doordat je zo bloed, wordt je er dagenlang mee geconfronteerd. Liever zou het gewoon in 1 keer weg gaat zodat je niet telkens wanneer je naar het toilet gaat geconfronteerd wordt met het “verlies”. Helaas zit je lichaam niet zo in elkaar en moet je lichaam het zelf zien te verwerken. Na een controle bij de verloskundige kregen we weer groen licht. Sommige mensen wachten nog even om het te verwerken, wat ik snap. Het is niet niks, en ik snap als je de tijd nodig hebt om het een plekje te geven maar wij probeerde na het groene licht toch weer een kans te geven.

Ik besloot om het niet iedereen te vertellen, maar het kan wel heel erg opluchten om dat wel te doen. Natuurlijk wist mijn naaste familie dat het mis gegaan was want die wisten immers ook al vroeg dat ik zwanger was. Maar verder liet ik het daar bij. Ik had geen zin in vragen, of mensen die niet goed wisten hoe ze erop moeten reageren. Ik vond het prettig om het zelf te “verwerken”. Maar er zijn ook mensen die het juist willen vertellen, gewoon omdat de omgeving dan weet wat er speelt en dat je er even niet bij bent. Het is een gevoel, een gevoel die je moet volgen wat voor jou goed voelt. Het is ook een ander verhaal als je aan iedereen in je omgeving verteld hebt dat je in verwachting bent want dan is helaas wel zo dat je het aan iedereen moet vertellen… Anders blijf je weken de vraag houden hoe het met je zwangerschap gaat terwijl die vraag nou net even heel pijnlijk is.

Mijn tweede miskraam vond ik hoe gek het ook klinkt, minder erg. Ik had er al rekening mee gehouden of zo. Ik was ook met de test niet blij, ik wilde eerst de 12 weken grens voorbij. En ik denk dat dat het een stukje “makkelijker” maakte. Of was het misschien het gevoel vanaf het begin al dat het niet goed zou blijven gaan? In ieder geval was het wel een feit dat ik bij de 2e miskraam nog geen afspraak gemaakt had bij de verloskundige want “stel je voor het gaat weer mis, laten we eerst nog maar even afwachten”. Ik had geen uitgerekende datum en dat maakte het misschien iets minder erg. Terwijl het net zo goed een verdrietige gebeurtenis is. Ik hoor wel vaker om mij heen dat mensen na een eerste miskraam een tweede toch iets minder ellendig vonden want ze verwachten het immers. Natuurlijk hoeft dit natuurlijk niet voor iedereen te betekenen dat het zo is en het is ook gewoon net zo erg maar mijn gevoel gaf dat aan.

gedicht
Wat ik wil vertellen: iedereen ervaart het anders. Ik heb geprobeerd mijn schouders eronder te zetten en positief verder te denken, maar het kan ook zijn dat je het echt een plekje moet geven. Misschien wel een naam of het vruchtje een plekje wil geven. Doe het op je eigen manier, een manier waar jij en je partner een goed gevoel bij hebben en neem de tijd die je nodig hebt om het te verwerken.

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

31 reacties

  • Reageer Channa 10 mei 2016 om 06:04

    Lijkt me heel goed om dit soort dingen te delen. Hoe moeilijk ook, het is iets wat iedereen op een andere manier verwerkt en kan mij heel goed voorstellen dat het helpt om ervaringen van andere te lezen!
    Channa onlangs geplaatst…100% suikervrij voor kinderen + WINACTIEMy Profile

  • Reageer Josan 10 mei 2016 om 06:07

    De weg er naar toe ging inderdaad niet over rozen maar uiteindelijk heb je nu 2 prachtige kinderen. Bijzonder dat dit dan toch zo heeft mogen zijn.
    Josan onlangs geplaatst…Mommy Monday winactie: My JewelleryMy Profile

  • Reageer Kelly Caresse 10 mei 2016 om 06:07

    Wat goed dat je hierover schrijft en je ervaringen deelt. Ik heb het zelf gelukkig nooit hoeven meemaken *klopt af* maar het lijkt me een grote nachtmerrie, heel verdrietig. Fijn dat je het een plekje kon geven
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Baby update: Hoe is het nu met Aimy?My Profile

  • Reageer Wilmaaa 10 mei 2016 om 06:08

    Qat open em. puur geschreven! Ik heb veel respect voor je, Hoe je er mee omgaat! Ik denk dat ik het ook moeilijk Zou vinden, maar dat ik niet zou willen wachten.
    Wilmaaa onlangs geplaatst…Moederdagswap | heel veel cadeautjesMy Profile

  • Reageer simpel, met een snufje liefde 10 mei 2016 om 06:13

    Goed dat je erover schrijft. Ik heb net 3 weken geleden mijn 2de miskraam gehad en bij mij kwam deze 2de harder aan dan de eerste. Ik denk dat het komt omdat het zwanger worden al zo lang duurde. Ik wil net als jij ook meteen weer door, maar ik merk dat mijn lichaam het daar niet mee eens is.
    simpel, met een snufje liefde onlangs geplaatst…Week 18, met een snufje liefdeMy Profile

  • Reageer Elisabeth 10 mei 2016 om 06:15

    Wat goed dat jullie dit bespreekbaar maken meiden! Voor mij gold dat er over praten zo ontzettend opluchtte. Voor mij was dat veel beter dan niet vertellen. Daarom hebben mijn vriend en ik het altijd meteen verteld als ik zwanger was.
    Elisabeth onlangs geplaatst…De Mommy Wars TagMy Profile

  • Reageer Nicole 10 mei 2016 om 07:18

    Ik vind de kop inderdaad nogal ongepast, maar snap het idee erachter. Zelf heb ik ook een miskraam gehad, vrij dramatisch met een spoedopname in het ziekenhuis als gevolg. Heb er heel lang last van gehad, ben de hele zwangerschap van ons zoontje enorm bang geweest dat het mis zou gaan.
    Nicole onlangs geplaatst…Op vakantie zonder kind? Niets voor mij!My Profile

  • Reageer martina 10 mei 2016 om 07:44

    Ik heb het gelukkig nog niet mee hoeven maken, kan dus niet zeggen hoe ik hier mee om zou gaan. Ik denk dat je met dit soort gevoelige, persoonlijke situaties inderdaad voorzichtig moet zijn om dat voor anderen in te vullen. wat jij ook schrijft, iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. Ik heb het in mijn omgeving ook gezien en ik kon er alleen maar voor diegene te zijn en proberen geen emoties in te vullen. dat lijkt me namelijk wel heel naar, als anderen zouden zeggen hoe ik me dan zou moeten voelen.
    martina onlangs geplaatst…9 Mei 2016 – 9 Mei 2015, alles andersMy Profile

  • Reageer Leonie 10 mei 2016 om 07:55

    Goed dat je dit deelt. Ik was zo ontzettend bang en onzeker die eerste weken, zeker omdat ik ook bloedverlies had. Gelukkig bleek het uiteindelijk ‘niets’ te zijn, of nog van de innesteling.. Inmiddels bijna 28 weken zwanger.. Kan niet wachten om ons dochtertje te zien straks!
    Leonie onlangs geplaatst…Mamakraamt: Relaxen tijdens je zwangerschapMy Profile

  • Reageer Nicole 10 mei 2016 om 07:57

    Zelf niet meegemaakt maar bij een lieve vriendin wel. Zij zijn al zo lang bezig en dan twee keer een miskraam. Lijkt me vreselijk. Ik weet niet hoe ik het zou oppakken en hoop het ook nooit te weten.
    Nicole onlangs geplaatst…Toen en nu: wat een verschil!My Profile

  • Reageer Susan 10 mei 2016 om 08:04

    Goed om er over te schrijven, ik heb het ook meegemaakt en dat was echt een verschrikkelijke rot tijd. Het duurde daarna ook bijna een jaar voor ik weer zwanger was dus dat was echt heel erg zwaar. Je verliest geen kind, maar moet wel afscheid nemen van een heleboel dromen en verwachtingen en dat is erg moeilijk. Mijn verdriet was pas echt geheeld toen ik weer zwanger werd. Gelukkig hebben jij en ik nu allebei een prachtige baby!

  • Reageer Tamara 10 mei 2016 om 08:08

    Echt supergoed dat je hier zo eerlijk over bent! Ik denk dat je hier enorm veel vrouwen mee tot steun bent. Ik heb het nog nooit meegemaakt, maar als ik kijk hoe blij ik was na een positieve test, lijkt me dat verschrikkelijk om kwijt te raken.
    Tamara onlangs geplaatst…Het ideale leeftijdsverschil tussen kinderen.My Profile

  • Reageer Dita 10 mei 2016 om 08:41

    Het lijkt me heel heftig om mee te maken. Ik heb in de 12e week flink wat bloedverlies gehad en schrok me rot. Ik was de hele dag erg verdrietig en toen we weer voor een echo gingen, een week later, was ik pas helemaal gerust gesteld.
    Dita onlangs geplaatst…Lichtpuntjes #21My Profile

  • Reageer Lieke Pos 10 mei 2016 om 08:55

    Wat goed dat je het zo bespreekbaar maakt. Lijkt me heel zwaar, maar vind dat je het mooi verwoordt!
    Lieke Pos onlangs geplaatst…Shoplog: Zara | Shopping & DreumesMy Profile

  • Reageer Diana 10 mei 2016 om 08:57

    Wat goed dat je dit onderwerp bespreekbaar hebt gemaakt! Ik heb het nog nooit meegemaakt en hoop het ook nooit mee te maken..al heb je dat niet in de hand natuurlijk!
    Diana onlangs geplaatst…Diana’s Diary #6My Profile

  • Reageer Annemijn 10 mei 2016 om 09:26

    Knap dat je hier zo een artikel over geschreven hebt en je ervaringen deelt! Mijn moeder heeft dit ook meegemaakt tussen mijn broer en mij in. Helaas komen ze bij ons in de familie best veel voor.
    Annemijn onlangs geplaatst…Vloggen met mijn vriend: #1 Vakantie in Oostenrijk + WatervallenMy Profile

  • Reageer Ellen 10 mei 2016 om 09:31

    Ik vind het heel ‘fijn’ dat jullie dit bespreekbaar maken. Zelf hebben wij dit gelukkig niet moeten meemaken, maar mijn broer meerdere keren.
    Ik ben idd wel geschrokken over hoeveel mensen die ik ken dit meemaken. Wist echt niet dat het zoveel voorkwam.

  • Reageer Monique 10 mei 2016 om 09:45

    Mijn eerste zwangerschap was een miskraam, gek genoeg zei ik direct tegen vriendlief dat ik de 12 weken grens niet zou halen. Een miskraam en alles wat te maken heeft met het verlies van een kindje(helaas ervaring verlies na 20 weken), daar rust zo’n taboe op! Super dat jullie dit bespreekbaar maken!

  • Reageer Malou 10 mei 2016 om 10:00

    Ik vind het knap hoe je ermee omgaat hoor 🙂 Een miskraam met 10 weken lijkt me niet niks..
    Malou onlangs geplaatst…Nomi is anderhalf!My Profile

  • Reageer Vanessa 10 mei 2016 om 10:11

    Goed dat je hierover schrijft en je ervaring deelt. Het lijkt me heel heftig en verdrietig. Ik heb het zelf nog niet meegemaakt maar mijn zus wel twee keer (één keer van een drieling). Zij heeft het wel een plekje kunnen geven omdat ze daarna 2 kinderen heeft gekregen. Dat is toch een verschil tegenover als je helemaal geen kinderen meer zou kunnen krijgen.
    Vanessa onlangs geplaatst…Action micellair cleansing waterMy Profile

  • Reageer Nesrin 10 mei 2016 om 10:31

    Knap dat je dit deelt. Ik heb het nog nooit meegemaakt maar het lijkt mij heftig en vooral zo erg omdat het eigen lichaam gebeurd en je er zelf geen controle over hebt. Er komen hier een hoop emoties bij kijken.
    Nesrin onlangs geplaatst…Koolhydraatarm rabarberyoghurtijs (suikervrij)My Profile

  • Reageer Charlotte 10 mei 2016 om 11:09

    Het lijkt me ontzettend verdrietig om mee te moeten maken. Wel goed dat je er zo open over praat, ik kan me voorstellen dat het anderen kan helpen.
    Charlotte onlangs geplaatst…Lief! liever, liefst!My Profile

  • Reageer anneleen 10 mei 2016 om 11:24

    Ook ik vind het ontzettend knap dat je dit zo openhartig en eerlijk met ons deelt, Bibian! Ik hoop heel erg dat ik dit nooit hoef mee te maken… Hoe ging Mike er mee om? Geniet nu maar lekker van je twee prachtige kindjes, dat heb je dubbel en dik verdiend ! <3
    anneleen onlangs geplaatst…Paris, tu es belle!My Profile

  • Reageer Monique 10 mei 2016 om 12:11

    Verschrikkelijk om mee te maken, maar wat goed dat je er over schrijft. Het is helaas iets, wat iedereen kan overkomen. Knap hoe je er weer voor bent gegaan.

  • Reageer jessi 10 mei 2016 om 13:27

    Ik vind het echt knap van je dat je dit met ons deelt. Het lijkt mij echt vreselijk om zo iets mee te maken, mijn beste vriendin heeft meerdere miskramen gehad en paar maanden terug van een tweeling..merk dat ze het verwerken nu veel moeilijker vind. Stay Strong en geniet van je lieve kindjes !

  • Reageer IJlien 10 mei 2016 om 13:29

    Echt een goed artikel. Ik heb het ook meegemaakt, met nog complicaties erachteraan. Twijfel al heel lang om daar iets over te delen, maar ik weet het nog niet. Het lijkt me fijn om andere vrouwen een hart onder de riem te steken, maar toch vind ik het moeilijk. Daarom vind ik het erg knap dat je er zo open over kan zijn. Top gedaan!
    IJlien onlangs geplaatst…TIPS OM AF TE VALLEN * in combinatie met een gezinMy Profile

  • Reageer Jessica 10 mei 2016 om 15:26

    Heel herkenbaar! De eerste miskraam was allesomvattend verdrietig, bij de tweede was ik vooral heel erg kwaad. Echt zo enorm pissig! Ik heb overigens veel tijd nodig gehad om het te verwerken en was soms jaloers op vrouwen die zich er makkelijker overheen leken te zetten. Maar praten helpt zooooveel.
    Jessica onlangs geplaatst…Must have: Selfie CardsMy Profile

  • Reageer Jessica 10 mei 2016 om 17:06

    Mooi dat je dit durft te delen. Dit zijn gebeurtenissen waar iedereen anders naar kijkt en een ander gevoel bij heeft. Maar ik vind wel dat mensen dit moeten durven te delen, het is zo een tabboe nog terwijl wat je zegt het zo vaak voorkomt.
    Jessica onlangs geplaatst…Leuke tips voor een kraamcadeauMy Profile

  • Reageer Jodi - liefthuis 10 mei 2016 om 17:35

    Goed dat je dit deelt. Op mijn blog (vele malen kleiner) verteld over mijn miskraam en daar kreeg ik erg veel reacties op, dus super dat je dit doet.
    Ik heb 1 miskraam gehad, mijn eerste zeangerschap. Ik was verdrietig en uit het veld geslagen maar stopte het ook weg, ik wilde niet teveel voelen en vooral doorgaan en snel zwanger worden.
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Kamperen/ een autovakantie met een baby…go or no go…My Profile

  • Reageer Jolien 10 mei 2016 om 17:35

    Wat goed dat je dit deelt! ik heb het zelf gelukkig (nog) nooit meegemaakt.
    Gelukkig is het tegenwoordig minder een taboe, althans, onder onze generatie. Ik heb 1x meegemaakt dat kennissen van ons met ruim 20 weken hun kindje verloren. We hadden het er over met de desbetreffende opa, en de oma van mijn man zat er ook bij. Die zei eventjes glashard haar mening; het is was erger geweest als het kindje voldragen was en doodgeboren, nu had je er toch nog geen band mee. Ik kon haar wel wat!! Dat het er in die generatie zo aan toe ging, het zij zo, maar zo’n opmerking maak je toch niet? en al helemaal niet waar de opa vh kindje bij zit!! Bah, ik werd er zo boos van! Ik heb maar niet gereageerd, maar als mij dit zou overkomen, zou ik niet weten hoe en wanneer ik er over zou praten met de naaste familie….

  • Reageer Bregje 10 mei 2016 om 20:53

    Goed om hier aandacht aan te beateden. Het lijkt me vreselijk om mee te maken 😢
    Gelukkig is Novelle er uiteindelijk gekomen ❤
    Bregje onlangs geplaatst…I love Sacha shoes! (+WINACTIE)My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge