Persoonlijk, Zwanger

Zwangerschapsdagboekje van week 5 t/m 8 & 9 t/m 11

5wekenzwanger

Onze eerste weekfoto! Net zoals ik bij Nilo’s zwangerschap heb gedaan, ga ik het nu weer doen qua weekfoto’s maken. Ik vind het eindresultaat nu nog steeds zo ontzettend leuk om te kijken. Ik wil ook weer iedere week een zwangerschapsupdate op onze blog schrijven. Ik heb m’n twee dagboekjes even samengevoegd voor vandaag in één blog want ik wil niet dat er nu een week lang alleen maar zwanger online komt haha. Het is misschien wat veel tekst maar ik heb gewoon altijd veel te vertellen. Op het moment dat dit blogje online komt ben ik 12+ weken dus vanaf vandaag zijn jullie helemaal “bij”. De maandag wordt onze zwangerschapsupdate-dag aangezien zaterdag mijn wisseldag is. In het weekend raak ik meestal mijn laptop niet aan dus de maandag leek ons een betere dag.

Klik hier om te lezen hoe de eerste weken van Nilo’s zwangerschap waren en de “buikfoto’s”.
–> WEEK 4 t/m 8
–> WEEK 9 t/m 12

6-7-8-wekenzwangerWeek 5 t/m 8

Anders dan de eerste
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: een zwangerschap terwijl je al een kind hebt rondlopen is heel anders. Althans, vind ik. Ik ben er op de een of andere manier veel minder mee bezig, vergeet het soms (?) en denk veel praktischer over dingen na dan bij de eerste. Bij Nilo had ik al een berenpakje gekocht, een romper, noem maar op en nu? Nu is het enige wat ik gekocht heb een zwangerschapsdagboek haha. Ook is het dagelijks leven gewoon anders dan de eerste zwangerschap. Met Nilo kon ik slapen wanneer ik wilde, doorslapen, uitslapen, helemaal niks doen als ik dat wilde. Elke dag een uur in bad, noem maar op. Nu heb ik toch te maken met zijn ritme en zijn behoeftes. Helemaal prima, maar toch heel anders en daardoor gaat de tijd denk ik ook veel sneller dan bij een eerste én ben ik er minder mee bezig.

Kwaaltjes?
Dan natuurlijk de vraag: hoe voel je je? Ik moet zeggen dat ik me over het algemeen wel goed voel. Ik ben wel ontzettend moe, ik doe regelmatig een dutje met Nilo mee en ’s avonds lig ik er bijna altijd voor 21:30u in. Nilo is een vroege vogel maar ik kom wel aan m’n 8 uur slaap dus dat is heel fijn.
Dan heb ik echt me-ga honger. Ik heb serieus elke 2-3 uur een knorrende maag en moet dan ook echt wat eten want anders word ik heel erg licht in m’n hoofd. Laatst werd ik helemaal niet goed en dat was heel naar. Ik zorg er nu dus voor dat ik gewoon genoeg eet, dik word ik toch wel 😉
Misselijkheid is ook een dingetje waar ik last van heb. Gelukkig (nog) geen ochtendmisselijkheid en kotsend boven de pot maar juist aan het eind van de middag en in de avond heb ik vlagen van misselijkheid. Niet heel heftig maar wel vervelend.
Dat zijn eigenlijk de typische zwangerschapskwaaltjes waar ik “last” van heb. Nu in week 7-8 beginnen mijn borsten erg gevoelig te worden en te groeien maar dat vind ik geen punt haha. Oja, en opgezette darmen, bah.

Onzekerheid
Dan nog iets wat mij mentaal heel erg bezighoud. Ik heb de afgelopen weken in totaal 6 zwangerschapstesten gedaan om maar de bevestiging te krijgen dat “er iets zit”. Ik voel me niet echt zwanger, ik voel (natuurlijk) nog geen baby en het gevoel dat het mis kan gaan is heel erg groot. Ik merk toch dat ik bij Nilo’s zwangerschap onwetender was. Logisch ook maar toen dacht ik al wel dat ik het allemaal wist, ik had me natuurlijk goed ingelezen bladiebla. Maar nu, zo’n tweede zwangerschap… Ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven maar ik ben angstiger, nog onzekerder en ik kan mezelf soms helemaal gek maken. Ik ken in mijn leven geen grote, heftige tegenslagen. Ik heb een heel goed en fijn leven en 99,9% gaat tot nu toe van een leien dakje. Ook Nilo’s zwangerschap, bevalling en Nilo zelf zijn helemaal goed, gezond en prettig gegaan. Wanneer gaat het bij mij/ons mis? Wanneer krijg ik een tegenslag? Ik probeer me er niet teveel mee bezig te houden en positief te denken en dit gaat ook wel steeds beter moet ik zeggen. Het IS goed met ons babytje en het GAAT goed met de zwangerschap. Punt. Natuurlijk weet iedereen dat het mis kan gaan maar dat kan ook met 38 weken zwangerschap of als het geboren is, maar ik ga niet 40 weken in een donker hol zitten. Nee, ik heb een roze wolkje gevonden en ben er niet van plan om eraf te gaan.

Fun stuff!
In de eerste weken hebben we het ook al aan best veel mensen verteld. Onze ouders, zussen, “zwager”, goede vrienden, mijn mama-appgroepje. Alle reacties zijn tot nu toe ontzettend leuk en enthousiast. Wel zagen de meeste het toch ook wel aankomen dus zo’n MEGA verrassing als bij Nilo was het natuurlijk niet maar toch zijn er hier en daar wat traantjes weggeveegd hoor.
Nilo is er van overtuigd dat hij een ‘susje’ krijgt. Als je vraagt: “Nilo, wil je een broertje of zusje?” Dan is zijn standaard antwoord ‘susje’. Dus. Ik heb zelf echt geen idee, de ene week denk ik heel sterk een jongen en de andere week denk ik toch weer een meisje… We zullen binnenkort wel zien!

Eerste afspraak bij de verloskundige
Maandagavond 3 oktober om 17:30u hadden we onze eerste afspraak bij de verloskundige. Ik was mega-zenuwachtig want ik geloofde het nog steeds niet. Wat nou als ze de echo deed en ons aankeek en zou zeggen: “maken jullie een grapje?”. Maar goed, we zullen het zien.
Na een weerzien met de verloskundige die ook mijn bevalling deed (oh de emoties…) en een heel kort prietpraatje mocht ik gaan liggen. Ik kreeg een inwendige echo en dat had ik nog nooit gehad. Ik vond het een beetje akward en wat gek maar het scheelde al een stuk dat zij ook mijn bevalling gedaan had dus ze had me wel erger gezien en gevoeld haha. Nou, hops, dat ding ging erin (niet eens heel diep, dat had ik dus wel verwacht) en na wat draaien en woelen had ze het gevonden!!! Aaaaaah, onze baby! We kregen een heel duidelijk knipperlichtje (hartje) te zien en er viel ongeveer 100 kilo van mijn schouders af. Er zit iets en het doet het! Volgens de metingen was ik al over de 8 weken… We namen nog wat informatieve dingen door, maakten de volgende afspraak voor de termijnecho en met een big smile liepen we weer naar buiten. Ik ben écht zwanger.

week9-10-11Week 9 t/m 11

Schuldgevoel
Boh, ik ben me toch een partij MOE. Dat is echt kenmerk nummer 1,2 en 3 van deze zwangerschap. Niet eens moe van dat gevoel dat je te weinig slaap hebt maar heel lusteloos, energieloos, motivatieloos en duf. Dat gevoel wat je hebt als je om half 5 ’s morgens wakker word en moet opstaan, en dat de hele dag. Ik vind het wel wat. Ik hou er niet zo van om te klagen over/tijdens de zwangerschap maar dit is wel iets wat ik lastig vind. Vooral met een bijna-peuter in huis die soms van die dagen/momenten heeft. Niet-zwanger zijn is dat al vermoeiend (iets met twee en nee, terrible-two enzo) laat staan in zwangere toestand zonder energie. Ook is Nilo geen kindje wat lekker thuis kan spelen, hij verveelt zich, wil rennen, naar buiten, op stap… En dat doe ik ook wel maar de hele dag lukt gewoon niet. Dan ben ik na de lunch al op. Ik voel me dus best wel schuldig af en toe maar ik heb goede hoop dat het beter gaat worden en dat we straks in het tweede trimester heel hard kunnen genieten van de laatste uitstapjes met z’n tweetjes/drietjes. Gelukkig neemt mijn vriend Nilo na het eten vaak even mee op sleeptouw en ook in het weekend neemt hij veel uit handen. Heel fijn.
Edit: ik ben dit stukje aan het nalezen en ik ben nu 10+ weken en ik moet zeggen dat ik merk dat die hele erge vermoeidheid minder aan het worden is… Zou het?

Kokhalzen en misselijk
Dan heb ik rond week 9 ook het eerste enorme misselijkheidsding ervaren. Nilo sliep en ik zat op de bank en had al een tijdje heel erg honger (sowieso heb ik superveel honger). Maar daar kwam punt 1 om de hoek kijken: te motivatieloos en te lusteloos om een boterham te gaan pakken. Nouja, na een half uur gaf ik mezelf een schop onder m’n reet en stond toen op. Daar ging het mis. Ik had te lang gewacht met eten maken en kreeg een golf van misselijkheid over me heen. Ik liep maar meteen richting de wc en heb daar een potje staan kokhalzen. Gelukkig bleef het daarbij maar pff, wat een verrot gevoel. Wel raar hoor: heel erg misselijk zijn en toch heel erg trek hebben in eten. Gek zo’n zwangerschap. Maar goed, een dag later had ik hetzelfde boven een poepluier van Nilo. Kokhalzend en wel stond ik ‘m te verschonen hahaha. Als het hierbij blijft dan teken ik ervoor. Ik moet gewoon regelmatig gaan eten en het hongergevoel niet zover laten komen, dan gaat het prima.
Verder heb ik ook last van een lage bloeddruk, net zoals ik had bij de zwangerschap van Nilo. Heel goed en fijn voor de baby (beter dan een hoge bloeddruk) maar soms wel irritant. Ik word sneller licht in het hoofd als ik opsta en voel me soms duizelig en flauw. Regelmatig eten, een beetje zout (bouillonnetje, drop, chips… :-P) doet wonderen.
Edit: hetzelfde als de vermoeidheid! De misselijkheid is stukken minder geworden in week 10.
Edit2: in week 11 heb ik dus voor het eerst gespuugd. Het is echt wel minder aan het worden maar blijkbaar nog niet helemaal weg helaas haha.

Zwangergevoel
Ik voel me nog steeds niet écht zwanger. M’n buik is al wel een beetje opgezet door hormonen en m’n darmen maar verder voel en zie ik nog helemaal niks. Oké, ik heb wel typische zwangerdingen: moe, honger, pijnlijke en groeiende borsten, hormonaal maar dat vind ik allemaal zo “abstract”. Ik wil een bolle buik en ik wil de baby voelen, dán ben ik pas zwanger voor m’n gevoel haha.
Verder geniet ik echt met volle teugen van het idee dat er een babytje komt. We fantaseren wat af, bedenken hoe het zal zijn en we zijn al plannetjes aan het maken over de babykamer, Nilo’s grote jongenskamer, noem maar op. En ik vind het fantastisch! Als je Nilo vraagt waar de baby is, wijst ie naar m’n buik en geeft ie kusjes, zo zo zo lief! Ik ben ook zo benieuwd hoe hij zal zijn als grote broer (hij is dan ongeveer 2,5 jaar als de baby geboren wordt).

De termijnecho
Woensdag 19 oktober hadden we de termijnecho. Ik was weer heel erg zenuwachtig want: “zou het nog wel goed zijn?” “zou hij het nog wel doen?” Maar ik had er ook heel erg veel zin in! Gelukkig was alles helemaal goed, zag het er heel netjes uit en viel er weer een last van m’n schouders. De uitgerekende datum is 13 mei 2017!
Ook heb ik met 10+ weken bloed geprikt voor de combinatietest die we deze week ook hebben. Wederom heel spannend, die combinatietest. Hopelijk is alles goed met onze baby…

Het wordt echter
Ik merk wel nu ik over de 11 weken ben, het bekend is gemaakt, er twee goede echo’s geweest zijn etc het allemaal veel “echter” voelt. We moeten de kraamzorg gaan regelen, verzekeringen, de geslachtsecho is gepland… Dit maakt het voor mij wat concreter en het voelt gewoon meer “echt”.

Kenmerken van de laatste week (week 11 dus)
– Sorry maar poepen is echt weer zo’n ding geworden. Hele stoelgang staat op z’n kop.
– Rare eetlust.
– Moeilijk in slaap komen ook al ben ik best moe ’s avonds.
– Concentratie van een goudvis.
– Zwangerschaps”dementie” komt weer opdagen.

Het is een hele lap tekst geworden, chapeau als je ieder woord gelezen hebt haha. Volgende week zal de update van week 12 vast een stuk korter zijn. We krijgen in week 12 dus de combinatietest en hopelijk een goede uitslag… Op naar komende week!

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

38 reacties

  • Reageer simpel, met een snufje liefde 31 oktober 2016 om 06:05

    Leuk om te lezen hoe het nu gaat. Al bijna voorbij die 12 weken!
    simpel, met een snufje liefde onlangs geplaatst…Griezelig lekkere hapjes voor HalloweenMy Profile

  • Reageer Manouk 31 oktober 2016 om 06:12

    Ik heb elk woord gelezen en dat nog zo vroeg op de ochtend ook, haha! Mijn oudste was net een jaar toen ik zwanger raakte van m’n jongste. Ik had ook echt 0,0 energie en voelde me ook schuldig dat ik de eerste paar weken vaak met hem op de bank zat. Maar ik kon echt gewoon niet. En later kon ik weer niet veel, omdat ik lichamelijke klachten had. M’n zoontje reageerde goed op m’n dochtertje, niet jaloers of lastig en ze krijgt elke dag kusjes van hem. Nilo zal vast ook zo reageren op z’n broertje of zusje!

  • Reageer Lisette 31 oktober 2016 om 06:13

    Wat beschrijf je alles mooi! Die onzekerheid bij een volgende kindje is bekend. Je gaat er minder onbevangen in.
    Daarnaast heeft bijna iedereen bij de echo daar gevoel: ik kom toch niet voor niks? Ik ben echoscopiste, dus kan het weten;)
    Veel succes en dit eerste stuk heb je alvast gehad!
    Lisette onlangs geplaatst…Wedden dat ik het kan #2. Een late night en ik zie dubbelMy Profile

  • Reageer Fenna 31 oktober 2016 om 06:15

    De foto’s die je iedere week maakt zijn zo leuk! Kan je straks weer mooi naast elkaar houden.
    Ik ben benieuwd of Nilo een broertje of een ‘susje’ krijgt haha.
    Hopelijk krijgen jullie een mooie uitslag van de combinatietest! 🙂
    Fenna onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate: Ruim over de helft!My Profile

  • Reageer Josan 31 oktober 2016 om 06:18

    Leuk om dat weer mee te lezen per week. Het scheelt dat je een aantal weken combineert.
    Josan onlangs geplaatst…Mommy Monday Caseapp gepersonaliseerde iPhone hoesjeMy Profile

  • Reageer Martina 31 oktober 2016 om 06:18

    Wat spannend om op die uitslagen te wachten! Leuk om je zwangerschap zo mee te mogen volgen!
    Martina onlangs geplaatst…28 Oktober 2016 – Shopsessies, kooksessies en knuffelsessiesMy Profile

  • Reageer Anne 31 oktober 2016 om 06:39

    Leuk dat je dit met ons deelt! Vind de foto’s ook zo gaaf. Ik heb zelf wel foto’s gemaakt, maar niet iedere week zo trouw. Eigenlijk wel heel jammer!

    Fijn dat je je alweer wat beter voelt. Lijkt me inderdaad pittig met een tweede kindje erbij.

    Liefs,
    Anne

    • Reageer Anne 31 oktober 2016 om 06:40

      Een tweede kindje😅hoor mij. Ik bedoel natuurlijk dat je nu al een kindje rond hebt lopen tijdens de zwangerschap haha.

  • Reageer Charlotte 31 oktober 2016 om 06:39

    Hele herkenbare update. Ik voelde me de eerste weken ook niet zwanger en had ook echt de bevestiging nodig van de vk. Heb nu nog steeds van die onzekere periodes terwijl ik dat bij de eerste veel minder had. En inderdaad je bent er veel minder mee bezig nu dan toen. Leuk om te lezen!
    Charlotte onlangs geplaatst…Aukjes diary XXL: Een weekje Center ParcsMy Profile

  • Reageer Nicole 31 oktober 2016 om 06:46

    Door de duidelijke kopjes etc vond ik het wel meevallen om te lezen. Die vermoeidheid klinkt naar, ik ken dat helemaal niet. Heb dat niet echt gehad zelf. De misselijkheid wel die had ik heel erg!
    Nicole onlangs geplaatst…Adventskalender | Voor ieder wat wilsMy Profile

  • Reageer Malou 31 oktober 2016 om 07:09

    Leuk om te lezen! Bij Nomi was ik er ook veel meer mee bezig dan bij Lenn. En ik vond het soms ook best zwaar ja.
    Malou onlangs geplaatst…Dagboekje #180; Lego World en zwemmenMy Profile

  • Reageer Lina 31 oktober 2016 om 07:19

    Tip voor het poepen drink ech’t veel lauwwarm water hahaha dat doet wonderen. Heb alles geprobeerd in mijn zwangerschappen maar toen ik deze tip kreeg kon ik weer poepen.

  • Reageer Kelly Caresse 31 oktober 2016 om 07:30

    Super leuk om jouw zwangerschapsupdates weer te lezen, ik vind dat je die zo leuk verwerkt! 🙂 en herkenbaar hoe anders zo’n tweede zwangerschap is. Je bent al moeder dus dat is minder spanennd en de tijd gaat sneller
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…De kledingmaat van kinderen verkeerd inschatten..My Profile

  • Reageer Melissa 31 oktober 2016 om 07:33

    Leuke foto’s, jammer dat ik dat nooit zo heb bijgehouden. Maar heel herkenbaar wat je schrijft, zo’n tweede zwangerschap is echt anders hè als er al eentje rond loopt!!
    Melissa onlangs geplaatst…39 weken zwanger; wachten op de bevallingMy Profile

  • Reageer Mieke 31 oktober 2016 om 07:35

    Zo leuk om te lezen en heel herkenbaar! Zeker die moeheid, enorme eetlust, moeilijke stoelgang en onzekerheid herken ik ook van mijn eigen zwangerschap. Ik ben vandaag 12 weken en nu we het aan iedereen aan het vertellen zijn wordt het wel ‘echter’. Ik kan ook niet wachten tot ik leven voel!!

  • Reageer Nicole @ Everyday-Life.nl 31 oktober 2016 om 07:54

    Heel herkenbaar allemaal. Ik ben nu 25 weken zwanger en heb al die kwalen achter de rug gelukkig. Maar de eerste 4 maanden waren echt vreselijk. Maar nu heb ik weer energie!
    Nicole @ Everyday-Life.nl onlangs geplaatst…Help wat is ‘ie groot! #nieuweautoMy Profile

  • Reageer Janske 31 oktober 2016 om 08:05

    Mooie foto’s! Dat is inderdaad zo leuk om straks terug te zien. Ik herken je gevoel bij de tweede zwangerschap. Het is zo anders dan de eerste keer!
    Janske onlangs geplaatst…Mijn herfst Bucketlist – Wat mag ik al afstrepen?My Profile

  • Reageer Michelle 31 oktober 2016 om 08:08

    Wat leuk om weer updates te kunnen lezen! Ik kan me er alles bij voorstellen dat een tweede zwangerschap compleet anders is dan een eerste. Die onwetenheid van de eerste keer krijg je nooit meer terug hè?! Ik hoop dat je gauw wat meer energie hebt!❤️
    Michelle onlangs geplaatst…PLOG#85: SPONTANE DINGEN ZIJN DE LEUKSTE!My Profile

  • Reageer Kim 31 oktober 2016 om 08:18

    Allereerst van harte gefeliciteerd!
    Leuk dat jij de zwangerschap weer met ons wilt delen 🙂 mijn zoontje is 4 maanden ouder dan Nilo en ben nu ook 10 weken zwanger van de tweede. Heel leuk om te zien hoe het bij jou gaat, sommige dingen ook heel herkenbaar ☺lekker genieten van jullie gezin !

  • Reageer Loes Johanna 31 oktober 2016 om 08:56

    Wat heerlijk om te lezen, zeker omdat ik het zelf ook allemaal nog zo recent heb ervaren. Al is het bij ons wel het eerste kindje, ik denk inderdaad dat een tweede zwangerschap heel anders gaat zijn. Ik vind zelf de zwangerschapsupdates ook echt leuk om te schrijven, denk dat ik er ‘later’ ook heel blij mee ga zijn! Ik ga die van jou in ieder geval zeker volgen :).
    Loes Johanna onlangs geplaatst…Weekend Plog 2: IKEA, pizzarette en ziekMy Profile

  • Reageer Dita 31 oktober 2016 om 09:30

    Ontzettend leuk om te lezen Manon! 🙂
    Dita onlangs geplaatst…Een kijkje in mijn leven – Oktober 2016 #2My Profile

  • Reageer Annemijn 31 oktober 2016 om 09:42

    Zo leuk om te lezen! Ik ben nu al benieuwd naar de volgende update, haha. Succes en hou je taai!
    Annemijn onlangs geplaatst…Hoe ik als blogger opgelicht werd door een bedrijf…My Profile

  • Reageer Mira 31 oktober 2016 om 11:48

    Mooi geschreven!
    Mira onlangs geplaatst…Mijn miskraamMy Profile

  • Reageer Gerdi 31 oktober 2016 om 16:01

    Leuk geschreven! En een leuk idee die foto’s met tekst.
    Gerdi onlangs geplaatst…Meekijken met Marianne #6 | Werken, gezelligheid, zwemmen en meerMy Profile

  • Reageer lonneke van vloten 31 oktober 2016 om 16:59

    wat is een combinatie test ?

  • Reageer Jodi - liefthuis 31 oktober 2016 om 18:18

    Ieder woord gelezen en weer heerlijk. Tijdens mijn zwangerschap heb ik regelmatig je dagboeken van Nilo terug gekeken. Hoe ging het die week met manon 😜 Heel leuk deze weer te volgen en misschien wordt het bij mij bij een tweede ooit weer mijn leidraad 😜
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…De kou is zo slecht nog niet…toch? + WIN Sans-Online shoptegoedMy Profile

    • Reageer Manon 1 november 2016 om 13:35

      Hahaha ah wat een leuke comment! Ik lees nu ook alles van Nilo weer terug en vergelijken met de foto’s, zo leuk!

  • Reageer Anneleen 31 oktober 2016 om 20:51

    Je ziet er goed uit, Manon! 🙂 Je straalt! Ben blij dat het goed met je gaat! En die onzekerheden zijn meer als normaal volgens mij… Waarom deden ze deze keer een inwendige echo? Is dit omdat je nu voor de tweede keer zwanger bent of heeft dat er niets mee te maken? Als dit een te intieme vraag is, hoef je niet te antwoorden hoor maar vraag het me gewoon af. Ik ken daar duidelijk nog niets van af … 😉
    Anneleen onlangs geplaatst…Terug in de tijdMy Profile

    • Reageer Dani 31 oktober 2016 om 21:25

      Toen ik zwanger was van de eerste was de eerste echo rond 11 weken. Toen ik zwanger was van de tweede werd de eerste echo al rond 7-8 weken gedaan, stukje eerder dus. En om het dan wat beter vast te kunnen stellen doen ze het volgens mij inwendig.

    • Reageer Manon 1 november 2016 om 06:53

      Mag hoor! De landelijke “norm” is onder de 10 weken is inwendig. Zo kunnen ze buitenbaarmoederlijke zwangerschappen beter zien, heb je beter zicht/beeld op alles zeiden ze. En als je onder de 10 weken komt zit alles nog zo laag, bijna onder je schaambotje dus dan is het lastig om daar met het apparaat te komen vanaf je buik. En je moet een volle blaas hebben en een volle blaas plus heel hard geduw met dat echoding is best pijnlijk en vervelend haha. Ik vond het trouwens heel erg meevallen en 0,0 pijn.

  • Reageer Kirsten 1 november 2016 om 08:24

    Ik ben al benieuwd wat het wordt, een broertje of zusje voor Nilo.. Blij dat alles goed gaat! Dat is het voornaamste!
    Kirsten onlangs geplaatst…Mijn blogschema vanaf 7 novemberMy Profile

  • Reageer Jessica 1 november 2016 om 16:46

    Hier ieder woord gelezen en gewoon omdat het zo fijn is ingedeeld en je zo ontzettend fijn schrijft! Fijn dat alle kwaaltjes nu wat minder worden of weg zijn. Nog even spannend voor de combinatie test, ik duim met jullie mee.
    Jessica onlangs geplaatst…Dilemma of niet? Wij hebben geen autoMy Profile

  • Reageer Jessica 1 november 2016 om 21:34

    Leuk om te lezen! Volgens mij ook leuk voor later om nog eens terug te lezen.
    Zou je geen floradix magnesium kunnen gebruiken om je ijzer/magnesium gehalte te verhogen? Weet dat het bij meerdere zwangere wordt gebruikt.
    Jessica onlangs geplaatst…Opgemaakt – Juli, augustus en september 2016My Profile

  • Reageer Sandra 3 november 2016 om 14:54

    Joepie zwangerschapsupdates! Nu ik zelf ook een zwangerschap achter de rug heb is het allemaal zo herkenbaar! Die eerste 12-16 weken vond ik vre-se-lijk! Maar daarna is het dubbel en dik genieten :).
    Hoe lief toch die Nilo! Volgens mij wordt dat zo’n leuke grote broer!
    Sandra onlangs geplaatst…Wat 3 maanden moederschap mij geleerd hebbenMy Profile

  • Reageer Sterre 3 november 2016 om 16:21

    Wauw! te mooi <3 Veel geluk!

  • Reageer Inge 4 november 2016 om 11:13

    oh leuk zeg, gefeliciteerd!!
    Inge onlangs geplaatst…Het leed dat de Sint heet 😉My Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge