Moeder zijn, Persoonlijk

Ik voel me schuldig als moeder zijnde als…

manonniloIk voel me schuldig als moeder zijnde als…

…hij zo hard moet huilen als hij om 17:05 uur geen koekje voor het eten mag.

…we hem ’s nachts even 2 minuutjes laten jammeren terwijl we weten dat het 10 keer erger wordt als we er heen gaan.

…ik hem naar oma en opa breng omdat ik niet voor hem kan zorgen omdat ik m’n longen uit m’n lijf kots.

…ik niet meer wild kan stoeien met hem want ik ben bang dat ik anders een harde trap in m’n zwangere buik krijg.

…ik van binnen boos op hem word terwijl hij er ook niks aan kan doen dat hij om 5:30 uur wakker is.

…ik hem aflever bij het kinderdagverblijf.

…ik bedenk dat ik geen “goed voorbeeld” ben omdat ik nog steeds thuisblijfmoeder ben.

…ik hem uit logeren breng om zelf een avondje iets leuks te doen met mijn vriend/vrienden.

…ik hem voor de derde keer in de week wegbreng omdat ik/we zelf afspraken hebben.

…ik hem laat huilen in een hysterische peuterbui.

…ik bedenk dat ik hem geen borstvoeding heb gegeven, want dat was het beste voor hem. Heb ik wel alles gegeven?

…ik een dagje “geen zin” heb in het moederen.

…ik na een hele volle drukke dag met hem gespeeld te hebben en na het eten moe op de bank wil zitten.

Ik denk dat moeder (en vader) zijn hand in hand gaat met schuldgevoelens. In je eigen ogen doe je het nooit goed genoeg, toch? Gelukkig zijn bovenstaande voorbeelden maar kleine momentopnames en gaat het schuldgevoel altijd wel weer weg. Herken jij je in mijn puntjes? Of waar voel jij je wel eens schuldig over naar je kind(eren) toe?

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

32 reacties

  • Reageer Charlotte 2 december 2016 om 06:18

    Ik voel me ook schuldig als ik onze dochter voor de derde dag wegbreng. Gelukkig bedenk ik me dan al vrij snel dat 3 dagen wegbrengen in veel gezinnen heel normaal is en dat ze zich enorm vermaakt waar ze op dat moment is, dus dan kan ik het wel weer relativeren…
    Charlotte onlangs geplaatst…Wat niemand je vertelt over zwanger zijn…My Profile

  • Reageer Martina 2 december 2016 om 06:30

    Ik voel me schuldig als ik m’n zoon pas laat op kan halen van het kdv na het werken. En dat hij dan ook al extreem vroeg op het kdv is..
    Martina onlangs geplaatst…2 December 2016 – Lieve schrijfster van Gilmore Girls, we moeten pratenMy Profile

  • Reageer Willemijn 2 december 2016 om 06:31

    Ik herken er meer dan me lief is… maar tegelijkertijd denk ik over jou als ik dit lees: Lieverd, wees niet zo streng voor jezelf! Konden we dat nou ook maar eens over onszelf denken he 😂

    • Reageer Betty 2 december 2016 om 08:54

      Precies dat!

    • Reageer Manon 2 december 2016 om 08:56

      Ja he! Zo raar eigenlijk! Dus bij deze: niet meer van onszelf denken.

  • Reageer Kelly caresse 2 december 2016 om 06:42

    Veel herkenbare punten, vooral als het gaat om het wegbrengen van ze, dat ik ze weg moet brengen als het lichamelijk niet goed met me gaat, of door werk wat ik nog af moet maken terwijl we die dag wat leuks zouden doen. Terwijl ze het mega leuk hebben bij opa en oma

  • Reageer Nicole 2 december 2016 om 07:13

    Ik voel me mega schuldig aangezien ik haar nu elke dag weg moet brengen.. het is tijdelijk maar toch..
    Nicole onlangs geplaatst…Zwangerschap | week 13 – andere uitgerekende datumMy Profile

  • Reageer astrid 2 december 2016 om 07:13

    Hoi manon,

    Hoezo ben je geen goed voorbeeld omdat je nog steeds thuisblijfmoeder bent?

    Ik denk dat je niet voor niks dat bent en er bewust voor hebt gekozen.
    En ik denk juist dat je het beste voorbeeld bent om bij hem thuis te zijn!
    Zometeen met 2 kindjes ben je super druk en misschien wel weer heel blij weer thuis te kunnen en te mogen zijn!

    • Reageer Manon 2 december 2016 om 08:57

      Ja, dat voelt soms zo omdat ik wel een diploma heb en er niks mee doe… En niet meedraag op dat gebied aan de maatschappij. Maar ik wil heeeeeeel graag gaan werken als baby2 geboren is en dat “verlof” (of ietsjes langer…) zit erop. Dus we zullen zien!

  • Reageer Madelaine 2 december 2016 om 07:30

    Heel veel herkenbare punten! Ik voel me alleen niet altijd schuldig omdat ik ook weet dat sommige dingen er voor zorgen dat ik een leukere moeder kan zijn voor Jasmin.
    Madelaine onlangs geplaatst…Geniet er van! – Mijn verhaal over een depressie tijdens de zwangerschap.My Profile

    • Reageer Manon 2 december 2016 om 08:58

      Ja, het is ook vaak heel dubbel! Ik weet ook dat ik echt niet 7 dagen bij hem op de lip moet zitten want daar word ik inderdaad ook geen leuker mens van. Ik heb ook m’n eigen dingen nodig, het Manon zijn en vriendin van en mijn eigen vriendinnen!

  • Reageer Judith 2 december 2016 om 07:54

    Ik herken helaas ook bijna alle punten…….

  • Reageer Leonie 2 december 2016 om 07:56

    Mijn dochtertje is pas 4 maanden, dus sommige punten zijn nog niet herkenbaar. Wel kan ik me schuldig voelen als ik moet werken of als we teveel op de planning hebben…
    Leonie onlangs geplaatst…Precies een jaar geleden: een positieve zwangerschapstest!My Profile

  • Reageer Nicole 2 december 2016 om 08:11

    Ik voel me schuldig als ik nu door de zwangerschap te moe ben om leuk net hem te spelen. Maar dat is maar tijdelijk gelukkig.
    Nicole onlangs geplaatst…De (nog een keer) bijna mama tag!My Profile

  • Reageer Malou 2 december 2016 om 08:15

    Ik voel me ook wel eens schuldig als Nomi huilt omdat ze iets niet mag, en dat heeft hier ook regelmatig met koekjes te maken..
    Malou onlangs geplaatst…Help, mijn peuter wil oorbellenMy Profile

  • Reageer Loes Johanna 2 december 2016 om 08:31

    Ik herken het nu tijdens mijn zwangerschap eigenlijk al een beetje, als ik een keer een zak chips pak in plaats van een appel of hoop dat ze stopt met schoppen als ik wil gaan slapen. Wordt nog wat dus straks. 😉
    Loes Johanna onlangs geplaatst…Zwanger: week 26My Profile

  • Reageer Jodi - liefthuis 2 december 2016 om 09:38

    Ooow manon wat zeg je allemaal, ik word er bijna verdrietig van…veel schuldgevoelens hebben alle moeders…zoals het even laten jammeren (moederhart au) maar je bent een fantastisch voorbeeld voor je kleine man. Je geeft hem alle liefde. Mijn moeder was ook thuis tot ik 10 was en ik heb het altijd heerlijk gevonden. En ook dat bv stukje..kijk naar je sterke stoere kleine man. Geloof in je mama power
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…PLOG: Life of lief thuis November: Sinterklaas…ziek….en lieve vriendinnenMy Profile

  • Reageer Mirjam 2 december 2016 om 10:08

    Ik heb sinds ik moeder ben alleen nog maar schuldgevoelens.. Ligt wel even anders, want mijn zoon is ruim 2 maanden te vroeg geboren. Ik kan hem ook absoluut niet laten huilen en hem uit handen geven blijft moeilijk.. Ik hoop dat het wat beter gaat tegen de tijd dat ik moet gaan werken.

    En wat betreft borstvoeding vs. flesvoeding. Borstvoeding is niet heilig. Lukt het niet of wil je het niet, dan is dat ook prima. Ze hebben niet voor niks kunstvoeding uitgevonden 🙂

  • Reageer Dita 2 december 2016 om 11:25

    Heel herkenbaar!
    Dita onlangs geplaatst…Lekkere dips voor bij de borrelMy Profile

  • Reageer felicia 2 december 2016 om 11:43

    herkenbaar ik voelde mij schuldig naar mijn oudste dochtertje toen ze 1 was en ik zwanger was van haar zusje en mij te beroerd voelde door de zwangerschap om met haar naar het speelpleintje te gaan.
    en dat in plaats van dat ik genoot van het samen zijn met haar bij het wakker worden ik stiekem van binnen op zag tegen de dag omdat ze zo volop engergie zat en ik mij totaal niet fit voelde door de zwangerschap . schuldig daarover voelde ik mij zelf omdat zij niet gevraagd had om een vermoeide zieke zwangere moeder. ze had recht op de volledige aandacht.
    en nu voel ik mij soms schuldig naar mijn middelste meisje omdat ze ook minder vaak op mijn schoot kan zitten dan voorheen omdat ik ons derde prinsesje bv geef en dat veel tijd in beslag neemt.
    ik voel mij ook een tikje schuldig als ik ze zeg of ze nu alsjeblieft willen gaan slapen omdat mama ook een drukke dag heeft met 3 kindjes en haar rust wilt.
    maar gelukkig begrijpen ze het wel heel lief

  • Reageer Susan 2 december 2016 om 12:49

    Oh zo herkenbaar! Ik voel me ook al weken schuldig dat ze in een drukke periode een extra dag naar de opvang gaat. Als ik haar als laatste kindje ophaal bij de opvang. Als ik ’s nachts inderdaad denk ‘even kijken of het zelf op lost..’ omdat gaan troosten meer paniek veroorzaakt. Als ik na een pittige dag de uren aftel tot manlief weer thuis komt zodat ik het even niet alleen hoef te doen. Dat ik geen borstvoeding meer geef, dat ik een koekje geef, dat ze een hap van mn muffin krijgt ipv een verantwoorde babyrijstwafel en ga zo maar door 😉

  • Reageer Renate 2 december 2016 om 13:05

    Heel herkenbaar! En blijkbaar door meerdere moeders.. 😉 ons mannetje is nog maar zo klein maar ik voel me ook zo schuldig als hij oververmoeid is en zichzelf in slaap moet huilen. Ik heb maar een maand borstvoeding gegeven en daar heb ik ook zo veel tranen om gelaten wegens schuldgevoel. Of schuldgevoel als ik chagrijnig wordt als hij zijn romper weer onder plast als ik hem probeer te verschonen.. Tja. Misschien zijn we juist gewoon goede mamas omdat we het ons wel aantrekken.
    Renate onlangs geplaatst…Mogen zijn wie je werkelijk bentMy Profile

  • Reageer Nynke 2 december 2016 om 14:44

    Moet ik me nou schuldig voelen omdat ik me juist totaal niet schuldig voel over dit soort dingen?
    Ik voel me echt niet schuldig dat onze dochter 3 dagen in de week bij opa en oma/gastouders. Persoonlijk ben ik gelukkig als ik niet alleen thuis ben, maar ook kan werken. En een gelukkigere mama zorgt geheid voor een blijer kind.

    Oké, dat laten huilen is inderdaad niet leuk, dan voel ik me ook schuldig.. Terwijl je inderdaad weet dat het beter is als je het even laat. Maar dat ze geen koekje mag voor het eten.. Duh!

    • Reageer Manon 2 december 2016 om 19:19

      Nee hoor, totaal niet. Je hebt schuldig en schuldig, schuldig in andere mate. Jij voelt je misschien schuldig over dingen waar ik me dat niet/minder voel. Mik je niet zo druk om dit blogje!

  • Reageer Anneleen 2 december 2016 om 16:25

    Wat hierboven reeds wordt gezegd… Wees niet zo streng voor jezelf, Manon! Je doet het hartstikke goed, als moeder zijnde!

    • Reageer Felicia 2 december 2016 om 18:00

      En over dat koekje dat geef ik weleens gewoon voor het eten
      Dan denk ik dan maar wat later eten
      Het zal niet van dat ene koekje af hangen of ze wel of niet eten
      Maar daar maakt iedere ouder weer zijn of haar eigen afweging in natuurlijk 🙂
      ag zal ook wel komen omdat ik er 3 heb om me heen dan Word je vanzelf soepeler.

      • Reageer Manon 2 december 2016 om 19:21

        Tuurlijk geef ik dat ook wel eens. Dit zijn maar voorbeelden he 😉

  • Reageer Simone 2 december 2016 om 17:17

    Oh heel veel dingen zijn zo herkenbaar. Je wilt het allemaal zo goed doen, maar niemand is perfect. Als het in essentie maar goed zit, daar gaat het om. En we doen allemaal zo ons best, en meer dan je best kun je niet doen. Niet te veel aan jezelf twijfelen, maar geloven in jezelf!

    • Reageer Felicia 2 december 2016 om 20:21

      Ja snap ik manon dankje voor je reactie 🙂
      En super leuk hoe je dit zo met ons deelt

  • Reageer Marloes 3 december 2016 om 09:17

    “…ik bedenk dat ik geen “goed voorbeeld” ben omdat ik nog steeds thuisblijfmoeder ben.”
    Mijn moeder was ook altijd thuis en zij is het beste voorbeeld dat ik mij kan bedenken!!!! Ik zou niet weten waarom dat geen goed voorbeeld is? Zo lang je vriend werkt geeft hij dat “voorbeeld”. Juist lekker genieten dat thuis zijn mogelijk is!

  • Reageer Margriet 3 december 2016 om 20:38

    Voel je vooral niet schuldig om borstvoeding of thuisblijfmoeder zijn. Iedereen maakt zo zijn eigen keuzes en je moet doen wat bij je past en wat goed voelt voor jou. Laat je niet gek maken door de moedermaffia hoor!
    Ik voelde me afgelopen maand schuldig omdat,
    … ik wilde dat ze ging slapen, maar ze bleef maar huilen.. en ik had niet door dat haar slaapzak nat was van de spuug…. oeps!
    …. haar hoofdje wat afgeplat is, omdat ze ’s nachts altijd op dezelfde kant ligt, ze draait steeds terug als we haar weer op haar andere oor leggen…
    … ze krampjes had omdat ik van merk kunstvoeding had gewisseld, haar vertrouwde merk was op en ik ben niet naar een andere supermarkt gegaan om het daar te kopen.
    Margriet onlangs geplaatst…Onsuccesvol volwassen, welkom bij de dertigersMy Profile

  • Reageer Mirjam 4 december 2016 om 20:35

    “…ik bedenk dat ik geen “goed voorbeeld” ben omdat ik nog steeds thuisblijfmoeder ben”
    Toen ik deze las, schrok ik wel een beetje! Welke gedachte zit er voor jou achter dit schuldgevoel?
    Ik ben ook een thuisblijfmoeder (ook met Pabo-diploma) en ben een moeder van 3 prachtige kindjes, die dolblij zijn dat ik er altijd ben. Wij hebben er als gezin voor gekozen om dat voorbeeld mee te geven, omdat dit bij ons als gezin goed past.
    Dus, ik denk dat je aan Nilo een heel mooi voorbeeld mee geeft 🙂

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge