Zwanger

Zwangerschapsupdate: week 23 – Mega dip :-(

23-weken-zwanger
Zoals de titel al aangeeft zat ik afgelopen week behoorlijk in een dip. Ook was ik zo ziek als een hond maar hadden we ook iets leuks op baby- en zwangergebied: we zijn begonnen met de kinderkamertjes!

Ziek
Als ik naar bovenstaande foto kijk word ik echt niet gelukkig. Ik lach als een boer met kiespijn en zo voelde ik me ook. De foto is genomen op zaterdag, mijn wisseldag, de dag dat ik precies 23 weken zwanger was. Zondag voelde ik me nog rotter met maandag het toppunt. Dinsdag ging ik naar de dokter maar die kon weinig voor me betekenen want ik ben zwanger… En als je zwanger bent mag je 99,99% van de medicijnen niet hebben. Niet dat je die wíl hebben als het niet goed is voor de baby, maar man wat voelde ik me k&%$. Ik was al ruim twee weken aan het hoesten, niet af en toe een kuchje maar echt alsof m’n longen eruit kwamen. Hierdoor had ik ook echt ontzettend veel last van een gespannen buik/baarmoeder (door alle druk/kracht die je zet) en soms zelfs hele harde buiken die ook pijn deden. Tel hierbij op dat dit al 2 weken duurde, m’n keel was aan gort, ik sliep al die nachten amper/slecht/te weinig, m’n energielevel was -10 en door die druk leek het ook wel alsof m’n hoofd uit elkaar knalde.

Dinsdagochtend werd ik “wakker” en ik wist gewoon niet meer waar ik het zoeken moest. Ik had ook nog eens een koortslip gekregen en m’n hele hoofd zat vol snot. Omdat m’n hoofd dus vol zat met snot maakte dat het hoesten nog pijnlijker en ging ik me echt zorgen maken over m’n baarmoeder/buik. Nou denk je vast: stel je aan, iedereen is verkouden. Maar als het al 2+ weken duurt en je slaapt niet plus het hele rattaplan en het wordt alleen maar erger en erger dan is het niet zo grappig meer. Vooral niet met een zwangerschap. Huilend belde ik mama op die met me mee ging naar de dokter terwijl papa thuisbleef bij Nilo. Zoals ik al zei kon de dokter niet veel doen maar het werd me op het hart gedrukt om nu écht even m’n rust te nemen. Ik bleef maar door- en doorgaan en dat was niet goed. Gelukkig heeft Nilo de liefste opa’s en oma’s ter wereld en kon ik echt m’n rust nemen. Nu ik dit typ: vrijdag 20 januari voel ik me al stukken beter, gelukkig!

Links 23 weken zwanger van Nilo en rechts op dit moment: 23+1 weken zwanger van ons meisje  Ik voel me 20x dikker en plofferiger dan toen... Het zit me gewoon niet lekker deze tweede keer? Is dat normaal of zie ik weer eens spoken?

Links 23 weken zwanger van Nilo en rechts op dit moment: 23+1 weken zwanger van ons meisje

Mega dip
Oké, nog meer klaagzang haha, sorry. Ik weet niet of het door dat ziek zijn wat wekenlang aan heeft gehouden komt, door de pittige fase waarin Nilo nu zit, de winter, dat het lijkt alsof er keer op keer weer iets is met de zwangerschap of een combinatie van alles, maar ik voel me de laatste tijd gewoon echt kut. Zoals velen vrouwen mij voorgingen met het schrijven hierover, is een tweede zwangerschap echt heel anders. Althans, ik ervaar dat wel zo… Niet minder mooi, prachtig en ik ben juist nog dankbaarder bladiebla maar dat magische randje is er wel af. En ik baal daarvan. Ik word daar verdrietig van. Alsof ik het niet leuk genoeg vind en ik voel me dan schuldig naar m’n babytje toe. Dit hoeft allemaal niet want dat is niet zo maar het voelt gewoon zo. Ook lijkt er telkens wat te zijn. Eerst die combinatietest die “mooi” was maar achteraf toch niet zo. De 20-wekenecho die “helemaal perfect” was terwijl ik volgende week in het ziekenhuis zit om te prikken voor suiker want haar buikje is wat te groot. Allemaal niet zorgelijk en juist goed dat ze me extra onderzoeken, maar het is allemaal zo anders dan de eerste keer. De naïviteit is weg, de zorgen zijn groter en mijn leven is zo anders dan toen. Klinkt allemaal zo zwaar als ik het zo typ maar het is gewoon even zo in mijn hoofd. Dit betekent niet dat ik “spijt” heb of niet uitkijk naar haar komst, integendeel! Ik kan echt niet wáchten tot ze er is en dat de zwangerschap klaar is. Dat ons gezinnetje compleet is voor ons en dat we verder kunnen gaan. Dat ik haar kan vasthouden en hopelijk op een rozere wolk zit dan nu… Het is vást weer een fase want zo is het de hele zwangerschap al wel: met ups en downs…

babykamer-meisje1De babykamer!
Dan sluiten we dit stukje af met iets positiefs, leuks en gezelligs: we zijn dan echt begonnen met de babykamer! De schilder is afgelopen week geweest en heeft de grote jongenskamer geschilderd en ook de babykamer en het is al zooooo leuk geworden. We gaan nu snel gordijnen en een kledingkast voor Nilo’s kamertje bestellen zodat hij op korte termijn kan gaan “verhuizen” en we ook echt de babykamer kunnen gaan inrichten.

Aankomende week moet ik dus naar het ziekenhuis om bloed te prikken voor zwangerschapsdiabetes. Iets waar ik me toch wel erg mee bezighoud in m’n hoofd… Ook kreeg ik een mail van de kraamhulp dat ik contact op moet nemen voor een telefonisch intakegesprek dus dat ga ik komende week ook maar eens doen!

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

18 reacties

  • Reageer Josan 23 januari 2017 om 06:50

    Tja die magie van een eerste zwangerschap. Bij de tweede besef je pas echt hoe bijzonder het was. Als je last van je keel hebt moet je gember proberen. Raspen, uitkoken, sap opvangen en vermengen met wat water, honing. Ook gorchelen met zou water ( nasty) helpt vaak goed.
    Josan onlangs geplaatst…Mommy Monday winactie Stoere carnavalskleding voor meisjesMy Profile

  • Reageer Nicole 23 januari 2017 om 07:33

    Ik was de eerste zwangerschap heel naïef en nu heb ik dus alles wat kan gebeuren (en waarvan veel bij ons ook gebeurde aan t einde van de eerste zwangerschap) in m’n hoofd. Irritant want ik maak me druk, geniet niet genoeg.. etc.
    Nicole onlangs geplaatst…Mijn telefoongebruik: er moet drastisch iets veranderen!My Profile

  • Reageer Malou 23 januari 2017 om 07:40

    Helemaal niet gek dat je door alles bij elkaar in een dip terecht komt.. Sterkte, hopelijk voel je je snel wat beter!
    Malou onlangs geplaatst…Hoe herken je het RS virus?My Profile

  • Reageer Wilmaaa 23 januari 2017 om 07:55

    Ah veel beterschap! Je mag er best even doorheen zitten hoor! Hier waren wij met kerst heel ziek en toen zat ik er ook doorheen, maar gelukkig gaat het allemaal weer over. Ook heb ik dat gevoel wat jij bij een tweede zwangerschap hebt ook, maar nu ik bijna zal bevallen kan ik niet wachten om hem te zien 🙂

  • Reageer Channa 23 januari 2017 om 08:02

    Ziek zijn tijdens eeb zwangerschap is ook echt ellende. Hier kreeg ik ooit blaasontsteking en een griep, kwam daardoor mijn misselijkheid weer terug en het was echt ellende. Dus probeer inderdaad goed je rust te pakken!!
    Channa onlangs geplaatst…Waarom ga je in godsnaam in een ijsbad liggen?My Profile

  • Reageer Loes Johanna 23 januari 2017 om 08:08

    Wat klote dat je al zo lang ziek bent. Hoop echt dat je snel weer helemaal opknapt. En ondertussen goed het advies opvolgen en zo veel mogelijk rust pakken! Mijn situatie qua zwangerschap is natuurlijk heel anders, maar het dipje wat je noemt had ik twee weken ook flink. Ik merk dat het weekend me elke keer weer wat oplaadt, maar misschien toch ook een combinatie met een winterdipje? Laat die lente en onze dochters maar komen. 🙂
    Loes Johanna onlangs geplaatst…Weekend Plog 13My Profile

    • Reageer Manon 23 januari 2017 om 13:17

      Ja, de weekenden zijn inderdaad ook heel fijn! Precies wat jij zegt!

  • Reageer felicia 23 januari 2017 om 09:34

    herkenbaar maar dan tijdens mijn derde zwangerschap van jasmijn
    ik had ontzettend last van hormonen in de zin van klagen weinig geduld snel geiriteert
    dan voelde ik mij schuldig naar mijn kinderen toe zij hadden dat niet verdient
    zo kenden ik zwanger zijn nog niet .
    ik snap precies hoe je je voelt al heb je er niks aan haha.
    nu tijdens mijn vierde zwangerschap gaat het gek genoeg anders ik beleef deze zwangerschap heel anders
    hopen maar dat ik mij zo opgewekt en engergiek voel omdat het dit keer een jongetje is
    leuk dat je nu aan de babykamer begonnen bent spannend hoor
    en klagen hoort er ook bij is menselijk

  • Reageer Leonie 23 januari 2017 om 10:00

    He meid, wat vervelend dat je je zo k*t voelt. Ik hoop dat je aankomende week weer wat beter voelt en wat meer kan genieten. Die roze kleur op de muur staat erg tof!
    Leonie onlangs geplaatst…Blijmakertjes #4My Profile

    • Reageer Manon 23 januari 2017 om 13:17

      Het ziek zijn is al voor een groot deel weer over dus dat scheelt al een heeeeeeleboel, gelukkig! Dankjewel!

  • Reageer Dita 23 januari 2017 om 10:41

    Wat balen dat je je zo voelt. Hopelijk knap je snel op! Wel leuk dat jullie met de babykamer zijn begonnen. Ben benieuwd naar het resultaat.
    Dita onlangs geplaatst…Mila haar favoriete speelgoedMy Profile

  • Reageer Sara 23 januari 2017 om 13:59

    Hier precies hetzelfde gehad met mijn tweede. Alles is gewoon 10 keer zwaarder omdat je al een dreumes rond hebt lopen. En omdat je zwanger slaap je al niet zo goed als normaal en slaaptekort doet geen enkel mens goed. Ik liep ook echt rond met een kort lontje en was alles en iedereen zat. Maar gelukkig komt alles weer goed! Je moet er eventjes doorheen. You can do this!

  • Reageer Milou 23 januari 2017 om 16:48

    Oh jeetje wat balen dit allemaal zeg! Wel fijn dat je je alweer wat beter voelt qua ziekzijn en dat jullie nu bezig zijn met de kamertjes zal vast ook wel een hoop positieve momenten geven toch? Sterkte lieve Mama!!!
    Milou onlangs geplaatst…Er was eens een klein meisje…My Profile

  • Reageer Michelle 23 januari 2017 om 17:48

    Ohh Manon wat rot dat je je zo naar voelt. Dat van die tweede zwangerschap kan ik me heel goed voorstellen. Heb dat toen ik zwanger was van Morris ook vaak gedacht; zoals dit wordt het nooit meer.. Ik hoop dat je je héél gauw weer wat beter voelt, en inderdaad, laat die lente maar komen hoor!
    Michelle onlangs geplaatst…PLOG100: WE ZIJN VERHUISD!My Profile

  • Reageer Susan 23 januari 2017 om 17:52

    Herkenbaar, die tweede zwangerschap is zo anders en behoorlijk pittig soms! Ik vind de dagen dat ik alleen ben met mijn dochter soms best zwaar en ik ben altijd blij als manlief weer thuis is en we de zorg kunnen delen. Hormonen, winter, minder energie: wat het ook is, leuk is het zeker niet!

  • Reageer Jodi - liefthuis 23 januari 2017 om 18:28

    Ooooow meis dikke knuffel voor jou. Als ik het zo lees klinkt het allemaal heel logisch . Je zorgen komen ergens vandaan en zorgen nemen alles in beslag.
    Wel heel leuk dat roze bij die sterren
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Lieve Roosje…Nog meer hersenbloedingen? Een genetische afwijking?My Profile

  • Reageer Bruistablet 24 januari 2017 om 14:56

    Wat vervelend allemaal! Hoop dat je je snel beter voelt, Manon. Het komt allemaal weer goed als jullie meisje er is.
    Bruistablet onlangs geplaatst…Zelf eten halen / boodschappen doen of toch laten bezorgen?My Profile

  • Reageer Anneleen 28 januari 2017 om 14:41

    Wat vervelend dat de zwangerschap en alles er rond, niet zo vlekkeloos verloopt dan dat je in gedachten had! Ik hoop dat je, ondanks je dip, toch nog kan genieten van alle mooie dingen van je zwangerschap. Kop op hé, Manon! Het babykamertje ziet er super mooi uit! 🙂
    Anneleen onlangs geplaatst…Terug in de tijdMy Profile

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge