Moeder zijn, Persoonlijk

Als borstvoeding de tweede ronde wél lukt!

Ik wil zó graag mijn verhaal delen wat betreft borstvoeding want volgens de lactatiedeskundige ben/was ik een succesnummer (haha) en ben ik gewoon super trots op mezelf dat het deze keer wél gelukt is/lukt! Het is een lang verhaal geworden dus neem de tijd haha.

Twee en een half jaar geleden, toen Nilo werd geboren, hapte hij eigenlijk gelijk aan toen hij bij mij gelegd werd. Ik wilde koste wat kost borstvoeding geven bij hem en was ook blij toen hij zelf aanhapte. Ik stond denk ik nog stijf van de adrenaline want ik voelde niks. We verbleven een nachtje in het ziekenhuis en ’s avonds werd hij ook weer aangelegd toen we in bed lagen. Het deed me ontzettend veel zeer, dat weet ik nog precies, en na 2 minuten haalde ik ‘m van mijn borst af want ik hield het niet. Meteen werd er een mega kolfapparaat naast m’n bed gereden met de melding dat ik moest kolven. Zuigkracht 110 werd op mijn tepels gezet en toen ze verpleegster de deur uit was haalde ik de kolf direct van mijn borsten af, ik zat tegen het plafond… Nilo was kotsmisselijk van de vacuumgeboorte dus hij weigerde eigenlijk ook te drinken. Prima.

De volgende dag probeerden we in het ziekenhuis een tepelhoedje, verschillende houdingen maar het deed ZO-VEEL PIJN. De “”””lactatiedeskundige””” van het ziekenhuis kwam (ja, tussen heel veel haakjes) en bekeek de zaak even en ik werd afgewimpeld dat ik maar gewoon moest doorbijten want het mocht pijn doen en ik had gewoon gevoelige borsten en tepels. Dus. Voor mij geen optie want het voelde niet goed. De eerste Nutrilon ging erin en vanaf toen heeft hij nooit meer wat anders gehad. Ik ben hier best sip om geweest en “schaamde” me dat ik misschien niet genoeg had doorgezet. Was het de onzekerheid, spanning, alles omtrent voor het eerst moeder worden? I don’t know, maar de pijn was niet te harden en ik deed serieus nog liever m’n bevalling over dan hem nog één keer aan de borst. Ik voelde me een aansteller en was verdrietig, want ik wilde het zo zo zo graag. Ik kon me er na een tijdje bij neerleggen en stond verder helemaal 100% achter het geven van de fles maar mocht ik ooit weer zwanger raken…

Nu ik voor de tweede keer zwanger was, wilde ik het weer proberen: borstvoeding geven. Ik heb zoveel lieve vriendinnen die borstvoeding geven, zelfs “langvoedsters” en hun verhalen maakte mij altijd een soort van jaloers (in positieve zin). Waarom kon ik het niet? Ik wil dat ook, met een fijn gevoel mijn kind kunnen voeden. Ik geloofde nooit dat je relaxed kon voeden: het doet toch f*cking veel zeer? Hoe dan? Geen gehannes met thermosflessen, poedertorens en alles. Geen onnodig gerek met een speentje want “hij moet nog 40 minuten wachten” of “hij heeft vandaag al een liter op dus ja, hij mag eigenlijk geen fles terwijl hij honger heeft”…

Ik las het blogje van Jessica (deze), had veel gesprekjes met borstvoedende moeders maar ook met m’n liefste Bieb, en mijn “besluit” was: we zien het wel. Ik ga haar aanleggen, ga het proberen, maar wel binnen mijn eigen grenzen. Ik begin niet aan kolven, doet het pijn dan kap ik en ik wil er blij van worden en niet verdrietig. Ik had ook al besloten dat ik sowieso een lactatiedeskundige wilde laten komen. Niet iemand van het ziekenhuis, geen kraamhulp maar een échte. We kregen sowieso een flink bedrag vergoed van de verzekering voor lactatiedeskundige hulp dus daarvoor hoefde ik het ook niet te laten.

Ze werd geboren en toen ze bij me lag, hapte ze gelijk aan. Ik denk weer een stukje adrenaline want ik voelde niks. Ze was klaar met drinken en de verloskundige zei dat ze melk in en om haar mondje had dus dat er al zeker melk was! Yes! Eenmaal thuis (diezelfde avond), legde ik haar weer aan maar het voelde wéér zoals toen bij Nilo… Ik voelde de moed in mijn schoenen zakken, niet weer 🙁 De eerste nacht heb ik haar (volgens mij… ik weet het niet meer precies) wel aangelegd maar door de pijn ook weer snel eraf gehaald… We maakten flesjes Nutrilon voor haar en dat ging goed. De volgende dag kwam de kraamhulp en ik gaf aan dat ik een lactatiedeskundige wilde laten komen. Ze vond dit een goed idee en ik belde meteen. Ze was die dag helemaal volgepland maar ze zou wel even snel een kolf achter de deur schuiven, mocht ik dit willen en de dag erna zou ze ’s morgens meteen komen.

De rest van de dag gaven we haar flesjes en ze deed het daar zó goed op, het kolven deed net zo veel zeer als 2,5 jaar geleden en ik had ergens al mijn besluit gemaakt… Ik zou gewoon flesjes gaan geven. Een lactatiedeskundige kan echt niks veranderen aan mijn pijn… De volgende ochtend kwam ze langs en ze bekeek de hele handel en vond dat m’n tepels een beetje “vurig” waren. Ze vroeg of zelfs douchen zeer deed (ja) en of ik wel eens een schimmelinfectie gehad heb. Ja, dat heb ik wel eens gehad en daar kreeg ik dan ook zo’n kuurtje voor. Ze zei dat ze daarom dus dacht aan een schimmelinfectie ofwel candida. Dat zit dan, net als herpes, in je lichaam als je dat eenmaal gehad hebt en laait dan op onder bepaalde omstandigheden. Net zoals je vagina, zijn je tepels dus ook vatbaar voor schimmels want het is lekker warm, broeierig, al helemaal in combinatie met zoete moedermelk en onder invloed van hormonen, slechte weerstand en vermoeidheid kan zich dat dus gaan uiten. Ze zei me dat ik een crempje bij het Kruidvat (miconazol) moest halen en hier goed 48 uur mee moest smeren en dan zou het vrijdagochtend over/minder moeten zijn. En ik ben de Paus, dacht ik. Ammehoela, een crempje voor 48 uur en dat moet het beter maken? Nouja goed, het zal.

Ik liet een beetje in het midden of ik door wilde gaan met borstvoeden en ze zei om de boel wel een beetje op gang te houden, dat ik m’n borsten wat kon masseren/stimuleren onder de douche of proberen wat te handkolven. De volgende dag begon mijn stuwing op te zetten en ik ging ’s avonds kapot van de pijn. Ken je die ouderwetse banken/stoelen waar van die knopen in het midden van de kussens zitten? Zo zagen mijn borsten eruit en ik moest huilen van de pijn. Ik ging onder douche en probeerde wat te kolven maar als ik al naar m’n borsten keek, deed het al pijn. Ik was ruim 1,5 dag aan het smeren met die crème en Loa kreeg ondertussen gewoon flesjes. ’s Avonds was ik onderhand helemaal dol aan het worden van de stuwingpijn dat ik dacht: ik moet hier vanaf, die melk moet eruit. Ik was bang voor een borstontsteking want m’n linkerborst was ook heel erg warm en zat mega vol. Ik dacht bij mezelf: ik leg haar gewoon aan. Ik heb niks te verliezen: doet het nog steeds zoveel pijn dan weet ik genoeg (daar ging ik vanuit) en anders, hartstikke fijn dat die melk er dan uit komt.

Ik legde haar aan, wat wel enige moeite kostte, maar toen ze eenmaal hapte kwam de melk er aan beiden kanten uit stromen. Ze verslikte zich, mijn t-shirt was onderhand helemaal nat maar HET DEED GEEN PIJN? Het voelde heel, heel, heel anders dan twee dagen daarvoor… Zou het dan echt door dat crempje komen? Ze dronk wat aan één borst en ik voelde de opluchting. M’n tepels deden wel iets pijn/waren wat gevoelig maar echt van zo’n ander kaliber pijn dan eerder. De rest van de avond/nacht hebben we nog flesjes gegeven want ik durfde niet zo goed en de volgende ochtend vertelde ik trots aan de kraamzorg dat ze gedronken had en hoe dit voelde. De kraamhulp stond ook helemaal perplex en was zoooo blij voor mij/ons. Ik wist verder nog niet zo goed wat ik nu wilde qua borstvoeden en bekeek het per voeding. Loa kon niet echt goed aanhappen want ik heb dus ietwat vlakkere tepels dus kwamen de tepelhoedjes uit de kast. Dit ging een stuk beter voor ons allebei! De lactatiedeskundige belde later die dag om te vragen hoe het ging en ik vertelde vol trots dat ze die dag al een paar keer gedronken had bij mij, zonder die enorme pijn. Ook zij was helemaal trots en blij voor ons. Zo leuk!

Elke keer dacht ik: de volgende voeding doe ik even een flesje om mijn tepels wat rust te geven, maar iedere keer als dat voedmoment kwam dacht ik: ah joh, ik doe wel gewoon de borst. Tussendoor smeerde ik af en aan met dat crempje , afgewisseld met Purelan, kolfde ik een paar keer om m’n borsten echt goed leeg te maken want ze zaten nog behoorlijk vol van die stuwing en ging het verbazingwekkend goed… Tot twee weken heeft ze vooral ’s avonds na de borst nog een klein flesje (30-40cc) gekregen want op een gegeven moment bleef ze maar zuigen maar er kwam gewoon niks meer uit. Een klein flesje erbij als toetje was goed en na die twee weken had ze dus wel genoeg aan de borst ’s avonds. Vraag en aanbod stemt dus echt op elkaar af!

Nu dit blogje online komt is ze precies 3 weken oud en van die 3 weken heeft ze 3 dagen kunstvoeding gehad (dag 2, 3 en 4 met op dag 4 ’s avonds dus een borstvoeding) , een paar dagen daarop een klein flesje van 30-40 cc in de avond en voor de rest groeit en bloeit ze gewoon op mijn melk! Vanaf dag 10 ofzoiets is ze volledig over op 100% borstvoeding en wat voelt dat gaaf! Ik voed dus wel met tepelhoedjes, wat wel een klein gedoetje is maar ik vind dat het wel waard!

Ik ben echt ontzettend blij dat het deze keer wel is gelukt om borstvoeding te geven en hoe lang of hoe kort ik het ook doe/volhoud, ik ben nu al meer dan tevreden. Ik weet nu ook dat je relaxed kan voeden zonder pijn. Ik hoef niet te rekken. Ik mag haar 100x per dag aanleggen als ze dat zou willen en ik vind het gewoon super tof dat ze op mijn melk groeit en “het doet”. Ik ben echt niet vies van een Nutrilonnetje hier en daar want ik ben geen kolftype die 12 voedingen gaat kolven als we straks een avond/dag/nachtje met z’n tweetjes weg willen. Ik wilde graag mijn verhaal delen met jullie want laat je niet afschepen met “gewoon doorbijten, pijn hoort erbij en dat je gevoelig bent”. Want pijn mag het niet doen, dat heb ik nu wel ervaren. Ja het is gevoelig in het begin maar niet dat je tegen het plafond zit van de pijn, jankend en wel. Het zal bij de een ook gevoeliger zijn dan bij de ander maar nogmaals: ik heb nu ervaren dat het ook geheel pijnloos kan en dat is zoveel waard… Op naar een maand borstvoeding!

Vorige blog Volgende blog

Ook leuk om te lezen!

35 reacties

  • Reageer iooon 29 mei 2017 om 06:26

    Zooooooooo trots op jou!! Ik geloofde er ook geen bal van hè. Dat het die schimmel kon zijn. Maar warempel. En dat je nu gewoon volledig geeft! Ben benieuwd hoe lang je door gaat en zoals we altijd al zeiden; iedere druppel is er eentje.
    iooon onlangs geplaatst…Zwanger #3 – Jongen of Meisje?My Profile

    • Reageer Sandra 29 mei 2017 om 09:15

      Wauw wat goed! Ik heb bij de eerste ook enorm veel pijn gehad en na een paar weken ( uiteindelijk vooral kolven) gestopt. Ben zeker van plan om nu ook een lactatiekundige te laten komen als het nodig is en hou je verhaal in mijn achterhoofd😏 geniet van je gezinnetje!

  • Reageer Josan 29 mei 2017 om 06:48

    Wat fijn Manon dat het deze keer dan wel lukt. En je ook advies kreeg waar je iets mee kon. Nu weet je wat het is. Dat geeft zoveel meer rust. Hopelijk blijft het zo goed gaan en kan je er deze keer wel lekker van genieten en ervaren hoe dat nu is.
    Josan onlangs geplaatst…OOTD witte maxi jurk met broderie van ZaraMy Profile

  • Reageer Nicole 29 mei 2017 om 06:59

    Wauw echt super fijn dat er dus TOCH een oorzaak was van die pijn, al snap ik helemaal dat je het eerst niet geloofde. Echt heel fijn dat het je dit keer wel is gegund!
    Nicole onlangs geplaatst…Babykamer roomtour (jongen) | video + foto’sMy Profile

  • Reageer Channa 29 mei 2017 om 07:06

    Oohh super fijn zeg! Snap dat je super blij bent, ik zou het ook niet hebven geloofd.
    Channa onlangs geplaatst…Mijn zomerkleding wishlistMy Profile

  • Reageer Manon 29 mei 2017 om 07:09

    Bedankt voor het delen van jouw verhaal. Bij Luca bleek ik achteraf ook die schimmel te hebben en is dat ook de reden dat ik toen gestopt ben met borstvoeding. Nu ik weer zwanger ben wil ik het weer proberen. Jouw verhaal bevestigt dat de kans groot is dat ook ik weer met die schimmel te maken zal krijgen (heb ik al van meerdere kanten gehoord). Ik ga dus al die crème in huis halen en voor de zekerheid gelijk smeren de eerste dagen. Hopelijk, net als bij jou, met succes!
    Manon onlangs geplaatst…Mama’s dagboek | 55My Profile

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 12:05

      Oh wat rot zeg! Ja, misschien kan je nu al smeren dat het gewoon weg is voordat je uberhaupt begint? Ik weet niet of dat kan, misschien nu al even contact opnemen met een lactatiedeskundige? Succes!

    • Reageer Valentina 31 mei 2017 om 12:38

      Wat je ook kunt doen is 3 maanden voor de bevalling beginnen met probiotica. Dat ga ik nu zelf ook doen. De schimmel krijgt dan geen kans meer, doordat je darmflora in balans is. Door de bevalling krijgt je kindje dit anders mee door het geboortekanaal.

  • Reageer Lynn 29 mei 2017 om 07:11

    Wat fijn dat het toch gelukt is! En goed dat je een lactatiekundige hebt ingeschakeld. Ik heb 3 weken lang met tepelhoedje gevoed, en daarna kon het al zonder (heb ook vlakke tepels van mezelf). Gewoon af en toe zonder geprobeerd (rustig aan), en uiteindelijk snapte hij het. Ik hoop dat je er heel lang van kan genieten!!

  • Reageer Kelly Caresse 29 mei 2017 om 07:13

    Wauw wat super fijn om te lezen en wat goed dat je je ervaringen deelt. Ik had ook nooit gehoord van zo’n infectie en dat cremepje dat dan werkt, doe ga ik onthouden 🙂 veel borstvoedings-geluk gewenst samen <3 .
    Kelly Caresse onlangs geplaatst…Hoe Lana en Aimy als zusjes zijn voor elkaar, vroeger versus nuMy Profile

  • Reageer Lori (Mama's Jungle) 29 mei 2017 om 07:34

    Oh wat fijn om je succes verhaal te lezen. Ik denk, ik drop effe een reactie 😉 Maar een schimmelinfectie doet zo allejesus veel zeer (i knoww, alsof er mesjes door je tepels schieten..) dat ik helemaal snap dat je het niet trok om door te gaan. Gelukkig is dat probleem nu verholpen. Ik wens jullie veel mooie voedmomentjes 🙂
    Lori (Mama’s Jungle) onlangs geplaatst…Ons stoere, groene dametje in de dopMy Profile

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 12:05

      Jaaa, jeeeeemig. Inderdaad alsof er messen in gestoken worden, vreselijk!

  • Reageer Yvette 29 mei 2017 om 07:37

    Wat super!! Genieten is dat he als het eenmaal lukt! Bij míjn eerste was ik ook van plan minstens 1 jaar bv te geven. Maar helaas na 4 maanden gestopt ook vanwege pijn en vond het een vreselijke ervaring. Bij de tweede dacht ik we zien het wel hoelang ik door ga! Nu lees ik dit terwijl ik bv geef aan mijn zoontje van 16 maanden! Oja die tepelhoedjes wennen wel! Ik heb ook vlakke tepels dus heb ook altijd met tepelhoedjes gevoedt. Genier ervan!

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 12:06

      Wauw, 16 maanden al! Goed om te horen dat je ook goede ervaringen hebt met tepelhoedjes, begin er nu ook wel aan te wennen al 🙂

  • Reageer Marije 29 mei 2017 om 07:48

    Wat ontzettend fijn voor je dat het nu wel is gelukt! En wat een topmens van een lactatiekundige heb je nu gehad!
    Marije onlangs geplaatst…Zelf leren eten met NumNumMy Profile

  • Reageer Joyce 29 mei 2017 om 08:08

    Wat een pad heb je belopen, maar fijn dat het werkte!! Hier voed ik ook met tepelhoedjes vanwege het zelfde probleem. Succes en geniet ervan!

  • Reageer Nicole 29 mei 2017 om 08:17

    Fijn dat het nu lukt!! Ga zo door!
    Nicole onlangs geplaatst…Mamablogsters geven advies!My Profile

  • Reageer Michelle 29 mei 2017 om 08:52

    Wat superfijn dat het deze keer zo goed gaat! Knap dat je meteen die lactatiekundige hebt ingeschakeld ook. Je houding ten opzichte van kolven snap ik goed; ik heb dat 9 maanden gedaan omdat ik blijvende hyperlactatie had, en ik kon er ook maar niet aan wennen! Ik wens jullie heel veel voedingsgeluk!
    Michelle onlangs geplaatst…PLOG118: HEMELVAARTMy Profile

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 12:07

      Ja, kolven is echt niks voor mij… Als we straks (ooit…) een keer een nachtje met z’n tweetjes weggaan dan MOET je wel maar voorlopig komt er geen kolf aan mijn lijf hahaha.

  • Reageer Elisabeth 29 mei 2017 om 09:36

    Wat fijn om te lezen dit! Ik ben echt superblij voor jullie! <3
    Elisabeth onlangs geplaatst…In de zee mag je plassen.My Profile

  • Reageer Charlotte 29 mei 2017 om 09:41

    Super fijn dat het nu zo goed gaat! En zo zie je maar weer dat de oplossing soms zo simpel kan zijn. Geniet er maar lekker van!

  • Reageer Iris 29 mei 2017 om 10:01

    YES, super goed gedaan!!
    Ik ben een “lang voedster”, dochter van 15 maanden drinkt nog 1-2x dag, en heb ook een moeilijke start gehad destijds. Maar het begin is het moeilijkst, als je dat eenmaal achter de rug hebt wordt het steeds makkelijker. En na een tijdje draai je echt je hand er niet meer voor om! En wordt het steeds leuker!! Voor tips en ervaringen uitwisselen heb ik veel gehad aan borstvoedignsfaceboekgroepen (zoals die van la leche league bijvoorbeeld), het mama café/ borstvoedingscafe (1x week of 2 weken een ochtendje koffie drinken met andere borstvoedende moeders en een lactatiekundige die al je vragen kan beantwoorden; is overal wel te vinden, ff googelen of je verloskundige vragen), het borstvoedingsforum en borstvoeding.com

    Super fijn voor je dat je nu zonder pijn kan voeden! Tepelhoedje kan er wel voor zorgen dat je productie terugloopt, maar is natuurlijk altijd beter als je daardoor wel gewoon kan voeden!
    Geniet van de fijne momentjes met je dochter!!

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 12:08

      Thanks voor je berichtje! Ik heb me inderdaad ook al “aangemeld” bij die Facebookgroepen. Altijd handig voor ervaringen en tips enzo. Tot nu toe heb ik geen problemen met de productie maar het is inderdaad wel iets om even in de gaten te houden!

  • Reageer Leonie 29 mei 2017 om 10:20

    Wauw Manon, wat een mooi verhaal! En super dat ze groeit van jouw melk! Ik geef nog steeds bv, ze is bijna 10
    Maanden en ik geniet er nog volop van. Het is ook zo makkelijk. Bij mij liep t in t begin ook niet soepel en ’t was heel gevoelig;
    Maar ik ben blij dat ik t heb volgehouden… t gevoelige ging er op n gegeven moment vanaf en nu gaat t allemaal zo makkelijk. Ik wens jullie nog vele fijne borstvoedingsmomentjes toe!
    Leonie onlangs geplaatst…Het ritme van: Jente & SilkeMy Profile

  • Reageer Liz 29 mei 2017 om 10:42

    Wat super dat het gelukt is! Knap hoe je dit allemaal hebt aangepakt en fijn dat je dit met ons deelt. Het geeft mij ook hoop voor de toekomst, zou het graag willen proberen voor onze (evt) 2e, maar bij de eerste was het ook niet bepaald een succes. Heel veel geluk met elkaar en geniet van deze mooie momenten!

  • Reageer Valentina 29 mei 2017 om 15:03

    Wat super dat het nu zo goed gaat. Het is zoiets moois om je kindje met je eigen melk te kunnen voeden.

    Hier in het begin ook veel spruw gehad. De miconazol werkte hier alleen niet voldoende. Als je het nou weer hebt kun je ook kijken naar gentiaan violet. Krijg je kindje wel een paars mondje van een paar dagen, maar als het heel hardnekkig is zoals bij ons neem je dat voor lief.
    Heb zelf in het begin ook gevoed met een tepelhoedje vanwege vlakke tepels. Maar ik werd daar zo moedeloos van dat ik een lactatiekundige heb laten komen. Zij heeft toen tips gegeven en eigenlijk meteen cold turkey gestopt. Als zij niet was gekomen had ik er misschien ook wel mee gestopt denk ik. Uiteindelijk 17 maanden gevoed, maar toen wilde hij zelf niet meer. Hij dronk al een tijdje droog vanwege zwangerschap, maar toen was hij klaar ermee.

  • Reageer Femke 29 mei 2017 om 16:42

    Waw! Fantastisch dat je hebt volgehouden en dat het nu lukt! Goed gedaan !!
    Femke onlangs geplaatst…De week van Yael #3My Profile

  • Reageer Renee 29 mei 2017 om 17:06

    Wat ontzettend fijn voor je Manon! Dat van die (positieve) jaloezie komt mij heel bekend voor. Ik weet niet waarom, maar ik wil zo graag bv geven. En dan het liefst wat langer dan 2 weken. De eerste keer ben ik om dezelfde reden als jij gestopt. Heel veel pijn. De tweede keer heb ik tijdens de zwangerschap al gekolfd (de laatste weken) en ging het vanaf voeding 1 echt super. Niks geen last gehad. Alleen spruw. Alles liep zo goed, alleen zij wilde 15/16 keer per dag. En toen ben ik van het een op het andere moment gestopt, omdat ik me echt opgesloten voelde. Ik wilde even boodschappen doen en werd alweer gebeld dat ik naar huis moest komen. En nu heb ik nog steeds onwijs veel spijt daarvan. Daarna begon zij ook veel meer te huilen en kreeg ik een ‘zie je wel!’ gevoel. Dit heeft ook wel meegewogen in mijn depressie die daarna volgde. Nu heb ik spijt dat ik niet wat relaxter was voor mezelf. Knal er gewoon een flesje in. Twee weken na de bruiloft hadden we een feestje waar we ‘echt bij moesten zijn’. Afscheid van een belangrijk persoon voor ons. Ik wilde wat kolven (ging prima met de hand), maar raakte al in paniek omdat ik niet wist hoe en hoelang ik het moest bewaren etc. Ik wilde alles perfect doen. Mocht er een derde komen wil ik echt een plan met de LK vooraf maken, omdat ik niet een moeder ben die 24/7 en dat wekenlang thuis kan zitten. Zo, wat een lang verhaal. Haha. Sorry!

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 12:11

      Pff Renee, wat een rotverhaal om zo te lezen 🙁 Maar 15/16 keer is echt mega veel, dat houd geen mens fatsoenlijk vol. Jammer dat je toen inderdaad niet aan de combi met flesvoeding hebt gedacht… Zo naar dat je er nu spijt van hebt 🙁 En idd: als er een derde komt, ooit dan meteen een lactatiedeskundige inschakelen! Liefs xx

  • Reageer Renee 29 mei 2017 om 17:08

    Na de bruiloft = na de bevalling. HAHA. Het was een goede bevalling, maar om het nou met zo’n feest te vergelijken….

  • Reageer Anneleen 30 mei 2017 om 14:24

    Ik word hier ook helemaal blij van! Super dat het deze keer zo goed gaat, geniet er van Manon!! Je doet dat goed!! 🙂
    Anneleen onlangs geplaatst…Uit mijn winterslaapMy Profile

  • Reageer Jodi - liefthuis 31 mei 2017 om 18:04

    Mega mega mega goed. Hier tot 8 maanden gevoed en altijd met telelhoedjes. Het hoorde er gewoon hij op een gegeven moment. Ik dacht wel eens af te bouwen maar dacht dan ook, ach waarom. Goed dat je dit deelt
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Mijn zwangere buik vergeleken met de eerste zwangerschap….week 12 t/m 22My Profile

    • Reageer Manon 31 mei 2017 om 18:53

      Ja, het lukt haar wel om halverwege de voeding de tepel te pakken maarja dan ben je alsnog aan het hannessen met die hoedjes dus dan kan het er net zo goed opblijven denk ik dan maar! Goed om te horen dat jij gewoon maanden gevoed hebt met hoed, doet me goed!

  • Reageer Simone 2 juni 2017 om 22:52

    He Manon, Allereerst, wat een goed verhaal en fijn dat je zo’n goede lactatiedeskundige trof die meteen doorhad wat het probleem was! Heel fijn!
    Ik heb ook maandenlang met tepelhoedje gevoed. Een maand of drie om precies te zijn (van de 7 maanden voeden in totaal). Ik was aan het hannesen om hem erop te zetten toen mijn dochtertje dacht, ja daar heb ik geen tijd voor. Ze hapte plotseling zo aan. En sindsdien heb ik ze nooit meer gebruikt. Ondanks vlakke tepels kan het dus ook zonder! En wat voelde het voor mij als een verlichting, want als ze straks grotere hoeveelheden gaan drinken, dan duurt drinken met een hoed wel extra lang. Althans dat was mijn ervaring. Ik was ongeveer een uur tot anderhalf uur bezig per voeding en dat zo’n 5 tot 6 keer op een dag, bij een leeftijd van drie maanden. En zonder hoedje dronk ze aan iedere borst nog maar 10-15 minuten en was ze ook meer voldaan. Wat ik wil zeggen is, nu lekker blijven voeden met hoedje als dat goed voelt. Maar laat je niet weerhouden om het straks als het allemaal op rolletjes loopt het toch nog eens zonder te proberen. Wie weet heb je iets aan mijn ervaring 😉

  • Reageer Zes weken borstvoeding! Hoe gaat het nu? | Little Wonder World 20 juni 2017 om 06:00

    […] tijdje geleden schreef ik mijn “borstvoedingsverhaal” waar ik enorm veel goede, leuke en hartverwarmende reacties op heb gekregen! Ook kreeg ik […]

  • Laat een reactie achter

    CommentLuv badge